De Russische Orthodoxe Kathedralen

De fraaie architectuur van de Russische Kerken

Column nr 455 dd. 3 mei 2017

Voorlopig wordt met deze column ons bezoek aan Rusland afgesloten, tenzij er de komende week nog een onderwerp opborrelt, dat toch nog behandeld moet worden om u een enigszins een beeld te geven van het hedendaagse culturele Rusland.

Moskou op Rode Plein : Basilius Kathedraal

Moskou Maria  Hemelvaart Kathedraal met fraaie iconostase

Nederlandse Iconen gebaseerd op de Russische Orthodoxe stijl

Indruk van Rode Plein met Basilius Kathedraal en Kremlin toren

Als ik mijn bevindingen inzake de indrukmakende geloofsbeleving van de orthodoxe Russische bevolking noem, krijg je opmerkingen, ja, ze lopen daar nog achter of het geloof is daar lang onderdrukt geweest, dus belijden de gelovige Russen hun geloof met veel passie. Al die oordelen en vooroordelen overtuigen mij totaal niet. Wel viel op dat het meer vrouwen dan mannen waren, maar in Sint Petersburg stond een Russische man voor de afbeelding van een Madonna op het voorfront van een kerk, biddend kruizen te staan in het openbaar. Vele vrouwen stonden voor een icoon lang te wachten om de afbeelding aan te raken, soms te kussen en een waskaars op te steken. Bij de kaarsenstandaard was een Russische vrouw bezig, het kaarsvet op te ruimen. Op de grond stond een emmer vol met kaarsvet.  In het grote Russische orthodoxe klooster even buiten Moskou, stonden honderden mensen te wachten om een orthodoxe heilige eer te brengen en de reisleider wist te vertellen, dat deze rij in de zomer bij bepaalde feesten zich nog veel langer uitstrekte. In die bedevaartkerk ging een vrome vrouw languit op de grond en kuste naar haar beleving deze heilige grond. Nauwkeurig kon ik zien dat de bedevaartganger de sarcofaag van de heilige, al kussend op een glasplaat eer brachten. Opvallend in deze was dat zij eerst kusten met hun/haar lippen en vervolgens de schrijn nog een keer met voorhoofd of neus aanraakten en dat gedrag heb ik nooit ergens waargenomen. Het zal dus een Russische gewoonte zijn. Minder interessant als je een verhaal hoort van een gouden helm van een of andere czaar, die dan zo bijzonder is, dat je die ruimte niet eens mag betreden. Vele sarcofagen van czaren waren in deze kathedraal te zien. Opvallend in deze orthodoxe kerk, dat de kathedraal maar voor de helft voor de gelovigen toegankelijk is. De iconostase met soms vijf rijen iconen boven en naast elkaar, scheidt de gelovigen van de ruimte, waar de priesters hun heilige handelingen verrichten. De Russische Czaren lieten zich plechtig kronen door het hoofd van de Russische Orthodoxe kerk eerst in St. Petersburg en later in Moskou. Of Poetin een orthodoxe gelovige is, valt niet te beoordelen, maar met Pasen zat hij wel vooraan in de Staatskathedraal vooraan bij de Patriarch. Van een zekere mate van godsdienstvrijheid is wel sprake, maar de getuigen van Jehova, die in Rusland vrij sterk vertegenwoordigd zijn en vanuit St. Petersburg opereren, moeten uit Rusland vertrekken evenals de baptisten. Naar mijn oordeel vinden de Russen deze geloofsstromingen te Amerikaans, maar het kan evenzeer geheel andere redenen hebben. Andere minderheden als katholieken en protestanten kunnen in het huidige Rusland hun gang gaan en er zijn alweer enkele Russische katholieke bisschoppen. Dit alles mag je best positieve ontwikkelingen noemen nadat in de communistische tijd veel kathedralen werden gesloten of een bestemming als staatsmuseum kregen. Dit zijn enkele indrukken van de diverse kathedralen die we hebben bezocht en je kunt je er niet goedkoop van afmaken, dat dit verschijnsel alleen is te vinden bij de eenvoudige en arme mensen. Dit zijn echt mijn persoonlijk ervaringen en alle andere 30 toeristen zullen het wellicht heel anders hebben ervaren. Met deze column sluit ik voorlopig onze Rusland ervaringen af en gaan weer over tot al  wat in de kunstwereld in binnen en buitenland valt te beleven. Ook dat zijn boeiende zaken. Als u overweegt een Rusland reis te maken, moet u dat zeker doen. Boeiende steden en St. Petersburg heeft veel trekken van een West-Europese stad. Evenzeer zijn er natuurlijk talloze andere bestemmingen zoals New York en al die andere grote Amerikaanse steden, die een bezoek ten volle waard zijn. Kunstboeken, lezingen, adviezen, rondleidingen, essays, taxaties etc. U mag reageren via deze column

drs jjj artes admirans

De metro van Moskou

Elk station een museum op zich

Column nr 454 dd. 25 april 2017

Afbeelding van Lenin

 Afbeelding van een belangrijk Russisch persoon

Een van de fraaie plafondafbeeldingen

Natuurlijk heeft ieder van U kennis genomen van het feit, dat de metro van Moskou wereldfaam heeft. Dat weet je dan, maar als je daadwerkelijk in al die stations ronddoolt, heb je ogen te kort. Sowieso ligt de Moskouse metro behoorlijk diep en je hebt vijf minuten nodig om met de roltrap in de kroften af te dalen

De burgers van de communistische heilsstaat

Sport en spel, dansen, schaken, het goede leven van een burger in de heilsstaat

foto's Jan J.Jong

Nu is het natuurlijk wel zo, dat de reisleiders je de mooiste stations laten zien en dat doet iedereen die zijn land wil promoten.  De Moskoviet is trots op zijn metro en dat mag ook, omdat het uniek in de wereld is. In het traject waar ongeveer tien stations lagen, werden er diverse over geslagen, omdat blijkbaar niet elk station iets bijzonders te bieden had. Bijzonder knap van onze reisleider Vladimir dat hij 31 toeristen zo snel in en uit de metro wist te dirigeren. Grappig was ook en dat vertelde hij dat hij bij het poortje van de ingang 31 keer op de elektrische zoeker met zijn kaart plaatste en dat de 32e altijd nog een Moskoviet even meeliftte op de doorgang. Vladimir was dat wel gewend en vond dat zelf ook wel komisch.  Een tolerant gebaar naar de inwoners van deze wereldstad, die het toerisme feitelijk nog niet ontdekt hebben. In Sint Petersburg is dat echt wel anders. Deze stad ziet meer het economisch belang van toerisme en die stad is er meer op toegerust en speelt er handiger op in. Maat dat zal met de snelle verwestering van Moskou de komende tijd zeker gaan veranderen en zullen de Moskovieten ook hun slaatje uit deze bron van inkomsten gaan slaan. Een ander opvallend  stadsbeeld, was dat de rondreizende auto's er zo vreselijk smerig  uit zagen. Vladimir gaf als oorzaak, dat vooral de wegen buiten Moskou slecht en smerig waren en in dat buitengebied, dat we bezochten waren de wegen ook inderdaad slecht. De metro in Sint Petersburg was veel soberder en de reisleider vertelde nog dat na de aanslag de metro enkele dagen gesloten bleef. Miljoenen mensen die dagelijks de metro gebruiken moesten op een of andere manier toch op hun werk zien te komen. Juist in die dagen was er sprake van een enorme solidariteit onder de inwoners van St. Petersburg. Iedereen hielp iedereen en de taxi's vervoerden gratis de mensen naar het werk en ineens was iedereen hulpvaardig als het om vervoersproblemen ging. Het bovengrondse vervoer, kent een tram, bussen en trolleybus en die zaten in die dagen natuurlijk helemaal tjokvol. We kunnen u deze reis aanbevelen en alhoewel wij een druk programma hadden, wilde je beslist niets missen zoals een concert van een Byzantijns koor. Je kunt je in die steden gemakkelijk een paar weken vermaken en wij moesten het slechts met een week doen, maar dat doe je het ook uiterst intensief. Geniet van mooie vakanties, dat hoort bij ons bestaan. Het voorjaarsweer laat helaas nog op zich wachten en onze nieuwe bewoners - twee spechten in onze berkenboom- moeten ook het warmere weer afwachten, voordat zij verder kunnen om nieuwe kroost op te voeden. IJverig zijn ze bezig om het gat in de boom nog breder en dieper te maken, zodat de jongen ook de ruimte hebben om te groeien en uit te vliegen als ze sterk genoeg zijn. Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen , meld je via deze blog

drsjjj artes admirans

De hermitage van St. Petersburg

Het grootste Russische Museum: De Hermitage van St. Petersburg.

Column nr 453 dd 19 april 2017

Of ik geen column in Rusland voor U had kunnen schrijven? Nee, ik had geen laptop mee en het reisprogramma was dermate overladen, dat je niets wilde missen en vervolgens geen tijd meer overhad. In de jacht om veel Rembrandt schilderijen lijfelijk te kunnen ervaren, ontbrak nog de Hermitage van St. Petersburg met een grote collectie Rembrandts. Dinsdag 11 april jl, dus vorige week togen we met 31 Belgische en Nederlandse toeristen vanaf hotel  St. Petersburg ( 1980- gebouwd destijds voor de Olympische  Spelen) met de metro naar de Hermitage. Die metro ligt buitengewoon diep en vervolgens liepen we wat trappen om op een andere lijn over te stappen om na een 10 minuten lopen de Hermitage te bezoeken. Mijn smartphone liet ik per abuis in mijn overjas zitten, dus moest ik voor de controle terug om die op te halen want anders had ik u deze foto's

niet kunnen laten zien.

Rembrandt van Rijn, jonge man met snor, 1634, olieverf op paneel

Een van de zalen van de Hermitage, die destijds werden verwarmd met hoge platelen kachels, die een  Delfts blauwe indruk achterlieten

Rembrandt van Rijn, portret van Baertjen Martens,echtgenote van Herman Doomer, ( 1596-1640), olieverf op paneel, 1640.
Herman Doomer was een lijstenmaker, die bekend was om zijn lijsten van balein. Of hij ook lijsten voor Rembrandt maakte is niet bekend. Het was een dubbel portret. Het schilderij van echtgenoot Herman Doomer hangt in het Metropolitan Museum of Art in New York. Het echtpaar is dus gescheiden.

Dit winterpaleis van Catharina de Groote, herbergt oneindig veel kunstschatten en zou je die allemaal een minuut willen bekijken, dan heb je ongeveer drie jaar nodig. Onze Russische gids Anija, die overigens goed Nederlands sprak, leidde ons langs alle grote Nederlandse en Belgische schilders van de Gouden Eeuw. Een stilleven van Heda, landschap van Jacob van Ruysdael, Jan Steen, en ook tal van schilderijen van Rubens waren daar te zien. Kortom , zo langzamerhand hebben we in alle Europese musea de Rembrandt nu bekeken en bij de laatste Late Rembrandt was ook de terugkeer van de Verloren Zoon, te bewonderen, waar ik wel een afbeelding van heb op mijn smartphone maar deze nog naar internet moet omzetten. Als je een uur of drie hebt rondgedoold, heb je als je groepsgewijs de rondleiding beleeft, niet zozeer meer de behoefte om nog meer te proeven van die rijke Russische cultuurschatten, maar was je op eigen gelegenheid geweest, hadden we zeker de vleugel van de Franse impressionisten nog bezocht, maar onze gids Anija had nog andere verplichtingen omdat zij naar Estland moest omdat haar vader was overleden en bij de KGB moest zij een visum aanvragen. Rusland kent een intern paspoort en voor het buitenland geldt een geheel ander paspoort. Wij kunnen dat regelen met een visum. 

Doch ook dat visum leek voor de Russische autoriteiten nog niet genoeg. Voordat we het vliegveld van Moskou op Vrijdag 7 april jl. konden verlaten, dienden we een uur in de rij te staan, omdat er nog een apart inlegvelletje werd gemaakt, dat je diende te tekenen. In Sint Petersburg werd dit er weer uitgehaald. Ook onze gidsen konden dit ook niet thuisbrengen, maar de controle was verscherpt en zal ongetwijfeld te maken gehad hebben met de metro aanslag in Sint Petersburg. Na ons bezoek aan de Hermitage gingen we per Russische taxi naar het hotel. Kosten 350 roebel=( ongeveer 6 euro)

De komende weken komen er nog meer verhalen "over de metro van Moskou, over het klooster Lavra en de talloze prachtige kathedralen en paleizen.

We hebben de grandeur van het Czarenrijk met eigen ogen kunnen zien. Nagenoeg waren het allemaal Italiaanse architecten die paleizen en tuinen ontwierpen. De Russen hadden een grote voorkeur voor de overdadige Barokstijl en dat had alleen maar als doel om de andere grote volken te laten zien hoe goed het was in dat land. Dat was natuurlijk bedrog, want het volk was de klos en de Czaren regeerden in weelde over de rug van het volk. In 1917 werd daar rigoureus een einde aan gemaakt.

Dit zijn zo de eerste indrukken,. U krijgt er vast en zeker nog wel een paar.

We kunnen u deze reis aanbevelen. Oud minister Opstelten wil er ook al een kijkje gaan nemen, maar die wil nog met de Trans Siberische spoorlijn reizen. Onze treinreis van Moskou naar St..Petersburg was te doen, maar niet comfortabel. Slechts een lichte slaap was mijn deel.  Dat geschommel van die trein wiegde me maar niet in een diepe slaap.

Geniet, leef, de lente laat nog even op zich wachten. In onze berkenboom heeft zich een spechtenechtpaar genesteld. Daar willen zij natuurlijk in broeden, maar de lage temperaturen laten dat nu nog niet toe.

Kunstboeken, lezingen, rondleidingen, essays, adviezen, taxaties etc.

reageren via deze blog

Russische kunst Peredvizhniki in Asser Museum

Hernieuwde kennismaking met Ilja Repin  1844-1930

Column nr 452 dd. 26 maart 2017
In het Asser Museum kunt u deze week voor het laatst de expositie van de Russisch Realisten in de periode 1879-1920bezoeken. Donderdag a.s. kunt u dan gratis nog een lezing bijwonen om nog een betere kijk te krijgen op deze revolutionaire schilders, die onder de knoet van de Keizerlijke Academie te St. Petersburg probeerden uit te komen. De Russische naam zoals u die hierboven aantreft, staat voor zwervers en dat verwijst een beetje naar de drang om zelf het schilderen te kunnen beoefenen naar eigen inzicht en niet naar de voorschriften van de machtige academie. De zwervers verwees tevens naar een gebied in het westen van Rusland, waar deze schilders exposeerden. Dat waren onder meer Repin,  Makovski, Nesterov en Serov

Het meesterwerk van Repin De Wolgaslepers, heeft al eerder in het Groninger Museum gehangen. Het is een indrukwekkend werk en of Repin nu wel/niet heeft gekeken naar een schilderij van Jozef Israëls, die een dergelijke opbouw bij een strand tafereel, doet niets af aan het magistrale werk

Ilja Repin, portret van componist Rimski-Korsakov, 1893, olieverf op doek, Staat Russisch Museum, St. Petersburg

Ilja Repin, de Wolgaslepers, 1870-1873, olieverf op doek,  collectie Staats Russisch Museum, St. Petersburg 

Fedor Vasilov, Uitzicht op de Wolga, 1879, olieverf op doek, Staats Russische Museum, St. Petersburg.
Bij dit schilderij zat het doek los van de lijst en was een kleine ruimte van een centimeter. Het doek zal ongetwijfeld de komende tijd beter in de lijst gevoegd worden. Bij alle exposities van naam, zoals die o.a. van Alma Tadema valt op dat met veel zorg de schilderijen zijn opgehangen met fraaie achtergronden, Kijk maar naar dat portret van die componist met die zacht rode achtergrond. Het is duidelijk dat in de opleidingen daar veel aandacht aan wordt besteed en zowel in Assen als onlangs ook in Leeuwarden weten de bezoekers dat te waarderen. Zij komen met grote getale. Als je vroeg bent, heb je het voordeel, dat je nog dicht bij de schilderijen kan komen en dat is altijd prettig.
Als u nog in de gelegenheid bent, moet u deze kans niet laten liggen.

De musea hebben echt topprestaties geleverd. Zou het Nederlands elftal daar van kunnen leren of de bondscoach. Jammer dat het allemaal zo gelopen is. Plaatsing voor het WK hangt echt aan een zijden draadje. It's life. Laten we maar van het voorjaar, het ontluikende groen, de stijgende temperatuur gaan genieten. Kunstboeken, adviezen, taxaties, lezingen, rondleidingen, essays. U mag reageren via deze blog
drs jjj artes admirans

Het landschap in de kunst

Zijn kunstschilders vaak buitenmensen??

Column nr 451 dd 15 maart 2017, de dag van de Tweede Kamer verkiezingen in Nederland

Bij de start van mijn masterscriptie, vroeg de professor wat ik als onderwerp van de scriptie in mijn hoofd had. De eerste keuze was wel gemaakt: werken van schilders van de Haagse School. en dan met name de landschappen. Na enkele weken brainstormen, kwamen we samen op iets heel anders uit, namelijk de Joodse Kunst in deze stroming van de voorman Jozef Israëls. Het werd en was een boeiend project en de scriptie mocht er zijn en was voldoende om de mastertitel te verwerven.

In een eerder stadium van de studie zaten we met een aantal studenten in een werkgroep o.l.v. Richard Bionda en professor Ronald de Leeuw, de toenmalige directeur van het Rijksmuseum te Amsterdam. Het thema was ; de stroming van de Romantiek in Nederland. De studie diende tevens voor ondersteuning van de Romantiek expositie in de Kunsthal te Rotterdam

In het voorwoord van het boek  Meesters van de Romantiek Waanders 2005, staat in het voorwoord van Wim Pijbes : " In samenwerking met de VU te Amsterdam, heeft een werkgroep van studenten onder leiding van drs Richard Bionda en Prof drs Ronald de  Leeuw zich intensief  verdiept in de Nederlandse Romantiek "  Uw scribent was een van deze studenten. De syllabus die van deze studie door de VU werd uitgegeven was de dikste en duurste van alle syllabi van onze studententijd. Aan de syllabus had ik een bijdrage geleverd van 34 pagina's. Mijn conclusie van het brede onderzoek ook in de literatuur was dat van een breed opgezette Romantiek stroming in Nederland geen sprake was geweest, maar de expositie in de Kunsthal te Rotterdam in 2005 maakte de bezoeker duidelijk, dat er wel degelijk in Nederland romantisch was geschilderd, Van de twee schilderijen die ik in opdracht van prof. de Leeuw diende te analyseren, was alleen het schilderij van P.L. Dubourcq ( 1815-1873)

de begraafplaats Baden-Baden  te bewonderen. Dit schilderij paste in het thema van leven en dood.

Maar nu de romantische landschapschilders. Hieronder treft u twee werken aan van Johannes Hendrik Weissenbruch (1824-1903) De beide schilderijen hebben de omgeving - denk ik- veel mooier en gladder gemaakt, dan het landschap zelf was. Daarom zijn ze ook romantisch en die betiteling past helemaal bij deze werken.

J.H. Weissenbruch, Panorama bij  Den Haag, Dekkersduin, 1849, olieverf op doek. 74 x97 c,  Teylers Museum Haarlem.

De stoffage is bijzonder. Als U zelf de afbeelding even vergroot, ziet u rook uit een van de huizen komen en is een boer op het land met zijn paard bezig. Let op de erg lage horizon en de prachtige wolkenpartijen. Zou Jacob Olie, de beroemde fotograaf uit die tijd, het zo hebben kunnen vastleggen? Nee, want het landschap is geromantiseerd en Olie fotografeert het feitelijke landschap.

Een andere boeiend schilderij is een geromantiseerd strandgezicht

J.H. Weissenbruch, Strand met witte wolk, 75 x105 cm, olieverf op doek, 1887 Haags Gemeentemuseum.

Als u ook hier de afbeelding even groter maakt, ziet u op het stand een lichte plek en daar schijnt de zon alsook op die bomschuiten die verder tegen de einder liggen. Ook hier die lage horizon en een stevige afmeting van het werk. Zag het strand er echt zo mooi uit als op het schilderij?  Nu leent een strandscène zich wel erg goed als onderwerp voor een schilderij. Tijdens het schrijven van mijn scriptie passeerden prachtige strandtaferelen van Jozef Israëls. Echter dit thema was niet het onderwerp van mijn scriptie.

U zult het met me eens zijn, dat dit wel genieten is. Dat die schilders van de Haagse School op een hoog niveau werkzaam waren. Het wordt lente, tijd om de fiets te pakken, een strandwandeling te maken of de tuin weer op orde te brengen voor de komende zomer. Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen, essays, reageer  via deze blog. Heeft U zelf wel eens een landschap geschilderd? Als u dat naar deze blog stuurt, zal ik het publiceren en het beschrijven.

drs jjj, artes admirans

Column nr 450 Dick Ket 1902-1940

Dick Ket, de schilder van fraaie portretten

Column nr 450 dd 8 maart 2017
Met bijna 26,000 views en 450 columns heeft elke column bijna zestig lezers gehad en dat mag deze scribent tot tevredenheid stellen. Wie me tips kan geven om enig rendement uit al deze columns te halen, mag me instrueren, maar het lijkt af te hangen van een website, die in de lucht moet komen. Waarom een column gewijd aan Dick Ket ?  Eerstens omdat er enige verwantschap bestaat met deze regio en tweedes omdat in 2005 na het behalen van de bachelor graad, een foto in het Scheringa museum werd genomen, welke schilderij mij persoonlijk destijds erg aansprak. Andere voorkeuren werden door de conservator van het museum afgewezen, omdat het museum daarvan niet wist of er wel/niet  beeldrecht op zat. Dat gold onder meer voor de schilderijen van Raoul Hynckes met die sferische achtergronden en daarvoor had ik ook best geportretteerd willen worden, maar dat werd om bovengenoemde reden niet toegestaan.

Schrijver van deze column in het Scheringa Museum te Spanbroek in 2005 voor een schilderij van Dick Ket, een stilleven met een kommetje en een viool

Inmiddels zijn we negen jaar verder, Vanaf 2008, een jaar na mijn afstuderen, legde ik mij zelf de verplichting op om elke week een column over kunst te schrijven. Dat hadden er feitelijk 9 x 52 - 468 moeten zijn, maar met die 450 columns kom ik goed weg en het stemt tot tevredenheid. Niet alle columns zijn nog openbaar omdat die op een server staan als come2me.nl en Jenda, maar de onderwerpen zijn me allemaal bekend omdat dat is geadministreerd. Hiermede heb ik het adagium dat ik graag mensen over kunst vertel - naar mijn mening- wel waargemaakt en na talloze lezingen, ben ik tevens nog actief bij een regionaal museum als adviseur. Ook op verzoek talloze schilderijen op waarde beoordeeld en dat gaf veel mensen inzicht in de waarde van die schilderijen.
Maar we zouden het over Dick  Ket hebben. Toevalligerwijs stuitte ik op zijn laatste werk, dat onvoltooid is gebleven, omdat hij op 38 jarige leeftijd overleed. Dick Ket had een zwakke gezondheid.

Dick Ket, Dubbelportret , olieverf op doek, 79 x99 cm, Gemeentemuseum Arnhem

Je ziet hier Dick Ket afgebeeld met zijn vader. De compositie is er, maar de handen van de schilder zelf zijn nog niet afgewerkt en rechts onder bij het portret van zijn vader, is de voorstelling niet af. Ook hier weer dat kommetje, wel anders van vorm, maar als voorwerp uitdrukkelijk aanwezig.

Als lid van Arti en Amicitiae in Amsterdam verwierf hij met een portret van zijn vader De Willink van Collem prijs en voor een zelfportret ten voeten uit, kreeg hij de gouden medaille van Hare Majesteit de Koningin.

Ket was een uiterst gevoelig en spontaan mens. Drie eigenschappen vallen op: 1. zijn gevoel voor orde, 2 gevoel voor ritme en 3 gevoel voor maat. Dat valt op in zijn kleurgebruik en zijn composities. Op het schilderij zie je tussen beide mannen in een afbeelding van een paardje. Hij heeft dat niet zomaar geschilderd, maar in deze regio de kop van Noord-Holland, noemt men een klein paard wel een Ket, een verwijzing naar zijn naam. En inderdaad, mijn vader was een tijd groenteboer en ventte  de groenten uit met ket en wagen. Uit al de verhalen van mijn vader z.g., kwam naar voren dat het een buitengewoon stuurs beest was en Sr, had heel wat met hem te stellen.

Het oeuvre van Dick Ket is niet groot, niet verwonderlijk als je al zo jong sterft. Zijn werken zijn te vinden in musea in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Otterlo. Het gemeentemuseum Arnhem bezit een grote verzameling van zijn jeugdwerk en zijn laatste schilderij, het dubbelportret. Dat is een duurzaam bezit, omdat je de ontwikkeling van zijn oeuvre dan op de voet kunt volgen. Geniet van de schone kunsten. Er valt veel te lezen in alle nieuwe uitgaven over kunst, maar ook de dagbladen verrassen u soms met interessante artikelen, zoals vandaag de ontdekking van een nieuwe Saenredam,  Op de Tefaf wordt vandaag beslist of het een authentieke Saenredam is. Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen etc. contact via deze blog. En U gaat mij vertellen hoe je met bloggen wat inkomsten kunt verwerven.
drs jjj artes admirans

De collectioneur Wim Selderbeek 1884-1963

Stedelijk Museum Alkmaar met fraaie schilderijen van verzamelaar Selderbeek

Column nr 449 dd. 28 februari 2017
Natuurlijk ken je veel collectioneurs en instellingen die zich met verzamelen van kunst bezig houden, maar meestal gaan die verzamelingen over naar een volgende generatie en blijft zo'n collectie verbonden aan een dergelijke familie of instelling en heeft het grote publiek er geen weet van. Een tipje van de sluiter is nu opgelicht door gastconservator en samensteller van de tentoonstelling Kees van der Geer in het Stedelijk Museum Alkmaar, Van der Geer schetst in het museum te Alkmaar een goed beeld van deze collectie. Hieronder diverse schilderijen die in Alkmaar te zien zijn

Jan Sluyters, portret van Agaath Selderbeek, olieverf op doek, 120 x93. Jan Sluyters was bevriend met Wim Selderbeek

Harrie Kuyten, 1883-1912, Terras onder bomen, olieverf op doek,  61x61

Jan Sluyters ( 1881-1957)  Portret van Anna Leyden, olieverf op doek 147 x157

, 

Harrie Kuyten, gezicht op Thorbeckeplein Amsterdam, olieverf op doek, 46 x 56

Charley Toorop, Leidsegracht Amsterdam, olieverf op doek, 90 x 120

Dit een kleine persoonlijke keus uit de collectie Selderbeek. De expo is professioneel samengesteld en het is eigenlijk een beetje jammer, dat het niet in zijn totaal in een zaal te zien is. Nu loop je door diverse ruimten met wat scherpe hoeken en dan lopen de daar getoonde werken verloren. Daar staat tegenover de service van het museum, dat zondags om 14.00 uur het publiek in de gelegenheid stelt om een rondleiding te krijgen van een dienst doende rondleider, een mevrouw, die op vakkundige wijze diverse schilderijen van commentaar voorziet en achtergrondinformatie geeft over het leven en werk van Wim Selderbeek. De collectioneur had een zaak in Amsterdam waar hij gevogelte en wild verkocht en dat heeft hem geen windeieren gelegd.  Hij werd een man in bonis en kon zich toentertijd uitzonderlijk een automobiel aanschaffen en zich fraaie schilderijen aanschaffen. Zoals u op de boven getoonde schilderijen ziet, hield hij van figuratieve kunst en kleurrijke werken. Het voordeel is dat je als rondleider je niet hoeft te bekommeren om moeilijke stijlen en moeilijk te duiden onderwerpen. De expositie heeft een lange looptijd tot 20 augustus a.s. Als u toevalligerwijze in Alkmaar bent, dan is een bezoek aan deze expo aan te bevelen.  J.l zondag was onder het publiek ook staatssecretaris sociale zaken Jette Klijnsma, die ook wel eens al dat moois wilde bewonderen. Zo ziet u maar weer, dat er veel te genieten valt en dat is in het Stedelijk Alkmaar zeker het geval. Geniet dus van al dat moois en straks als het meer lente wordt, kunt u van al het ontluikende groen genieten. Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen, essays etc. gaarne contact opnemen via deze blog
drs jjj artes admirans