Een tipje van de sluier

Vincent van Gogh 400 dagen in Amsterdam 

Column nr 399 dd 26 februari 2016

Na het boek Breitner in Amsterdam door de schrijvers J. F. Heijbroek en Erik Schmitz, verscheen van de hand van Nienke Denekamp een boekwerkje onder de naam Vincent van Gogh  400 dagen in Amsterdam.  Het gaat feitelijk om zijn verblijf in Amsterdam om daar te studeren omdat hij net als zijn vader dominee wilde worden en daarvoor dus een middelbare schoolopleiding met Latijn en Grieks nodig had. In 1877 werd een studeerkamer voor hem ingericht door zijn oom Jan, die een belangrijke functie had op de marinewerf en kon regelen dat Vincent daar een kamer kreeg. Boeken over Latijn en Grieks werden aangeschaft en Vincent begon aan zijn middelbare schoolopleiding, die feitelijk zeven jaar ging duren. Na een jaar was het al bekeken, want zijn oom dominee Stricker stelde gewoon vast, dat het dit niet ging worden. Nu is het gewoon zo, dat je voor deze oude talen en ook voor het Hebreeuws een enorme discipline jezelf dient op te leggen. Dat is eigen ervaring na zes jaar Latijn, vijf jaar Grieks en 1 jaar Hebreeuws. Voor de klassieke talen doe je bij je eindexamen toentertijd maar liefst zes eindexamens, die allemaal voldoende dienen te zijn. Dit gebeurde in klassikaal verband. Heden ten dage kiezen middelbare schoolstudenten meestal maar 1 klassieke taal en dat is wel bijzonder spijtig, omdat je met beheersing van die oude talen, je veel gemakkelijker toegang hebt tot de Romaanse talen als Frans, Italiaans en Spaans.
Vincent had een te kleine talenknobbel en kon de discipline niet opbrengen om die studie tot een goed einde te brengen, zette vervolgens nog schreden in Antwerpen op de evangelistenschool, ging werken in de Borinage, maar zijn worsteling met tekenen en schilderen bleef. In 1885 brengt hij een bezoek aan het nieuwe Rijksmuseum in Amsterdam met zijn vriend en leerling  Anton Kerssemakers

In 1883 had hij geschreven
Mijn studiejaar in 1877 was de kwaadste periode in mijn leven. Had ik het kunstenaarschap maar eerder in mijn leven ontdekt.. In die tijd in Drenthe worstelde hij met het perspectief. 

Zijn leven was een voortdurende strijd om de juiste weg te kiezen, een gegeven, waarmede wij allemaal vaak mee worstelen. Voor een kunstenaarschap kiezen ligt op hetzelfde vlak als kiezen voor beroepen als leraar, arts, monnik, priester, religieus, In de ontwikkeling naar die beroepen toe, dient niet alleen de vakkennis te worden verworven, maar het werken aan je karakter tot dienstverlenende medemens  En in de aanloop naar dat beroep, haken veel studenten af op uit eigen overwegingen of door de vaststelling door anderen van ongeschiktheid voor dat beroep. 
Hierbij gevoegd een foto van een expositie in Arti en Amicitiae  aan het Rokin in Amsterdam, welke door Van Gogh werd bezocht. Uit deze periode stamt geen werk van hem. Jan Hulsker in zijn boek
Van Gogh en zijn werk,start in 1881 met werken uit zijn Ettense periode. Na de Borinage ging Vincent terug naar zijn ouders in Etten.

De Arti tentoonstelling aan het Rokin in 1873, later ging deze expositie naar Wenen naar de Wereldtentoonstelling, zeventig kunstschilders uit die periode als Bles, Weissenbruch, Matthijs Maris, Mauve en Bosboom

Deze opstelling doet denken aan Sans Souci  in Berlijn, waar in de gemaldegalerij van Frederik de Grote, ( der alte Fritz) eenzelfde opstelling is te zien. De schilderijen zijn opgesteld vlak naast en boven elkaar, alsof er een nieuw behang is tegen aangeplakt. Sans Souci was door de Duitse \Keizer nagebouwd als kopie van Versailles.

Geniet van de schone kunsten, van mooie muziek, van de natuur in ruste in de winter. Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, j.j.jong@quicknet.nl

drsjjj artes admirans

Japonisme nu in Rijksmuseum

Hendrik Breitner 1857-1923 met twaalf kimono's in het Rijks

Column nr 398 dd 19 februari 2016

Japonisme was ook al een stroming in de negentiende eeuw. Alhoewel de stroming minder in Nederland vaste grond zette, waren de Franse kunstschilders veel meer bezig met Oosterse motieven en voorwerpen. In Nederland waren dat hoofdzakelijke Alma Tadema, Marius Bauer en Hendrik Breitner. ( Citaat uit Een eeuw apart  geschreven door Judiekje Kiers,Wiepke Loos, Henk van Os, Fieke Tissink en Annemarie Vels Heijn) 
Breitners serie van kimonomeisjes is een van de weinige voorbeelden. Hij maakte een stuk of vijf schilderijen van een meisje in kimono op een divan, telkens in een iets andere houding. Haar omgeving blijft steeds hetzelfde, met het kamerscherm . de oosterse tapijten en de divan. Breitner maakte gebruik van foto's. Hij liet Geesje Kwak, een tenger meisje, dat hoedenverkoopster was in de Jordaan, poseren/ Die foto's dienden als studiemateriaal, om de verschillende poses uit te proberen.In de schilderijen met de Japanse meisjes zit bijna geen dieptewerking. Wellicht probeerde Breitner op die manier ook wel een extra Japans tintje aan zijn schilderijen te geven. Japanse prenten kenmerken zich ook door het plaatsen van kleurvlakken naast elkaar, zonder veel aandacht voor het perspectief"

Tot zover citaat. Voor U als u binnenkort naar het Rijks gaat, alvast enige bagage, waardoor u meer kunt genieten van deze werken. Breitner is een schilder die 560 werken achterliet volgens de catalogus van Adriaan Venema. OP zoek naar de 12 dames met kimono's  vielen er maar acht te traceren rond 1893 en 1894, maar wellicht zijn de andere werken uit een andere periode. Eerder in deze rubrieken werd al geschreven over deze schilder in relatie tot al zijn werken als stadsgezichten en schilder van paarden, zoals hij aan het Panorama Mesdag werkte.  Inmiddels ben ik op zoek gegaan naar alle voorgaande columns die werden gepubliceerd bij de servers come2me.nl en Jenda.nl Al die beschouwingen zijn interessant om nog eens een keer te leven of wellicht te bundelen om zo een overzicht te krijgen van alle publicaties. Wie van U weer de sleutel tot deze oplossing. De huidige webmaster NLAE, heb ik al benaderd, maar misschien zitten er onder U mensen met veel kennis van websites etc. zodat weer gemakkelijk toegang tot deze literatuur is te krijgen. Bovendien dien je te weten waarover je al eens je licht hebt laten schijnen.

U begrijpt dat een museumbezoek aan het Rijks nu een extra dimensie heeft, die U zich niet moet laten ontzeggen. Geniet daarvan en U zult ongetwijfeld nog wel meer dingen ontdekken en dat is nu ook het interessante van bezoeken, lezingen en literatuur. Kunstboeken, lezingen, rondleidingen, adviezen, taxaties etc. j.j.jong@quicknet.nl
drs jjj artes admirans

Hendrik Breitner, Meisje in witte kimono, 1894, olieverf op doek, 59 x 57 cm, Rijksmuseum Amsterdam

Interpreteren van schilderkunst

Kop in het maandblad van Bisdom Haarlem-Amsterdam inzake schilderkunst van Vincent van Gogh

Van Gogh wilde Jezus zijn.

Column nr 397

Al meer dan vijftig jaar worden boeken over Vincent van Gogh geschreven. Dit titels liggen rond de tweeduizend onderwerpen. Slechts dertig titels staan bij mij in de boekenkast en daarmede heb je bij lange na niet de wijsheid rond deze kunstschilder in pacht. In mijn scriptie van 2005 werd wel betoogd dat na de kunstkritiek van de Franse schilder/kunstcriticus Aurier rond 1889  een eindeloze stroom publicaties en boeken zijn verschenen. Een deel daarvan heeft zich bewogen op het terrein van de psychiatrie en psychologie en nu de laatste tijd werpt de theologie ook al een blik op hem, zoals het artikel onlangs ( februari 2016) in het bisdomblad Samen Kerk van het bisdom Haarlem-Amsterdam

Ik heb daar via een mail bij de redactie commentaar geleverd, hetgeen u hieronder aantreft

Buiten dus de kop van het artikel in Samen Kerk van de hand van Eva Rovers, treft u een kopie van van het omslagblad van mijn scriptie en van de mailwisseling met de redactie van Samen Kerk. De benadering van de theologie studerende mevrouw Everdien Hoek doet naar mijn mening afbreuk aan het werk van Vincent van Gogh, omdat hij namelijk er  in zijn ijverige streven en visie maar steeds niet in slaagde de juiste Christusfiguur op het doek te krijgen, Daar was hij erg consciëntieus in . Jammer is dan dat een interpretatie aan De Pieta  wordt gegeven, die meer neigt naar een persoonlijke ontboezeming dan naar een objectief gedocumenteerde zienswijze. De rode baard die hij aan de afbeelding van Christus gaf was niet meer dan een kleurcontrast ten opzichte van zijn geliefde kleuren geel en blauw ( schilderij Irissen). Evenals het veel te ver voert om De Aardappeleters in verband te brengen met het Laatste Avondmaal. Ja, dan schieten interpretaties hun doel voorbij, omdat hij in Nuenen bezig was het portretteren van de bevolking als boeren, wevers, etc. Je kunst natuurlijk alles over je kant laten gaan, maar dat strookte langs alle kanten met tijd en inspanning van veel mensen om Vincent van Gogh op zijn juiste waarde te schatten ook als zij vanaf 1888 zijn meest moeilijke periode van zijn leven, uit zijn geloof de kracht kon putten om overeind te blijven door dergelijke schilderijen te maken. Geniet vooral van deze schilderijen in het Van Gogh museum met deze wijsheid en verschillende zienswijzen. Kunstboeken, lezingen, rondleidingen, adviezen, taxaties, essays. Reageren ? gaarne via deze blog

drsjjj artes admirans

Architectuur is vorm van kunst

Het niet op te lossen dilemma voor een kunstgeschiedenis-student

Column nr 396 dd 5 februari 2016

Column opgedragen aan professor Koos Bosma, enige tijd terug overleden. Van hem ontving ik destijds mijn masterbul.

Je hebt je aangemeld als student en de eerste jaren dat je deze richting volgt is gespitst rond de wetenschappelijke vorming van schrijven, analyseren, etc. Je raakt breed georiënteerd en als je dan een docent ontmoet op het niveau van wijlen Koos Bosma, dan raak je onder de indruk van het vakgebied. Alhoewel ik voor de Beeldende Kunst en wat dies meer zij, naar de VU was gekomen. kom je op een punt dat je twijfelt en eigenlijk niet weet, welke kant je dient te kiezen. Ja, dan heb je een mentor en dat was in mijn geval Richard Bionda. Een prettige man in de omgang en een goede coach. Wat wil je ermee doen?  Schrijven, zei ik, want dat is mijn passie. Hij overtuigde mij dat in de Moderne Beeldende Kunst (1800-heden) wel erg veel te beleven viel en hij had me overtuigd. Hij werd mijn mentor bij mijn bachelor-scriptie en er ontstond een fraai essay over Vincent van Gogh/
Die andere schaduwkant van de architectuur werd echter door mij niet losgelaten. Bij drs van Hellemondt werd een essay geschreven over een pand aan de Herengracht 412 in Amsterdam. Het pand werd bezocht, langs alle kanten gefotografeerd en ontdekte in de tuin een prachtig koetshuis. Het pand van Philip Vingboons was gebouwd in ( 1664-1667) in opdracht van een rijke Amsterdamse patriciër en was nadien bankgebouw etc en nu deed het dienst als kantoor van het ICT bedrijf Lost Boys. Van die snelle jongens en die hadden dan ook een race-auto midden in het pand staan. Van de technische dienst kreeg ik alle bouwgegeven en maten van het gebouw.

foto van andere zijde van Herengracht 412 door drs Jan J. Jong ( 2000)

Artistieke tekenimpressie, getekend door kunstenares Corry Jong-Meijer, 2001

Het was een interessante en moeilijke opdracht en aangezien alle maten nauwkeurig waren weergegeven. was de docent nieuwsgierig hoe ik daaraan kwam. Ik had de bron moeten vermelden en dat was Ir, R,P. van der Meer van de technische dienst, die de gegevens had gefaxt naar mijn buurman, want ik had zelf geen telexverbinding. Later tijdens mijn studie bij het onderdeel Collectie-onderzoek, werd onder de titel van Verstilde Stedenpracht.onderzoek gedaan naar stadspanden, resp in Amsterdam, Enkhuizen ( Ja, inderdaad Cornelis Springer) en Rhenen. Alweer 10 studiepunten verzameld. Gehele studie bedraagt 240 studiepunten en 1 studiepunt is 40 uur werk in de vorm van tentamen, colleges, essays. Dan heb je de bachelor graad verworven na  die intensieve scriptie en  je eigenlijk niet voor een tweede keer zo diep wil gaan, maar dan lonkt die mastertitel en dat had je toch als doel gesteld. Vooruit dan maar, nog een keer diep in de materie duiken. Foute gedachte..Er volgen vier zware onderdelen van tien studiepunten  De Jaren Zestig van de 20e eeuw. 2.Kunst en Handel 3 Kunstkritiek en dat was het wat betreft de Beeldende Kunst. Goede raad was duur en  in overleg met mijn  mentor werd besloten dat vierde onderdeel in de architectuur te zoeken, maar dan moest de docente Petra Brouwer dat wel goed vinden. Zij had geen bezwaren. Ja, het was zwoegen en ploeteren, omdat je toch wat jaren architectuurkennis links had laten liggen. Maar het was een aardige groep en met Jan Rijpkema eveneens een senior-student kon ik goed opschieten. Geen gemakkelijk thema  De moraliteit van architecten.  Het studieonderdeel eindigde met een essay over de aanbouw van Daniel Liebeskind aan het Joods Historisch Museum in Berlijn. Dat had ik op mijn vrije dag tijdens onze Berlijn studiereis samen met een andere studente bezocht.. Van dat bouwwerk was ik onder de indruk geraakt. Het lukte : 10 punten binnen en een redelijk cijfer. De scriptie wachtte, maar dit maal geen architectuur onderwerp, maar een onderwerp uit de stroming Haagse School schilders. Onlangs liep ik in een boekhandel tegen een lijvig boek aan onder de titel 1001 historische plekken die je gezien moet hebben..960 pagina's en van de 1001 plekken waren er maar negentig door mij bezocht. Het zijn plekken wereldwijd en buiten Europa waren dat alleen gebouwen in Jerusalem die wij in 2000 bezochten. Maar zegt U de Mogoa grotten  in China  iets ? Nee, als je nooit in China bent geweest. of de Itsukushilma-jinja  Japan. Het is een shintoschrijn, een heilige plaats voor de Shintoïsten.  Je moet wel vreselijk veel gereisd hebben als je al die 1001 plekken in je leven zou hebben bezocht. Niettemin geeft dit boekwerk je een fraai overzicht over de architectuur wereldwijd. Naast de architectuur heb je natuurlijk ook nog de land-art en de landschapsarchitectuur. In dat kader waren wij wel bevoorrecht een lezing te krijgen van onze grote architect Adriaan Geuze. Of hij nog lezingen houdt,? Zal hij daar nu nog aan toekomen nu hij een kantoor met tachtig mensen runt. Zijn ideeën zijn grensoverschrijdend als het gaat om het landschap vorm te geven. Kortom ook veel te beleven in de architectuur. Geniet van al die schoonheid in steden en in landschappen. Uiteindelijk allemaal vorm gegeven door grote creatieve geesten. Kunstboeken, adviezen, lezingen,. essays, rondleidingen, taxaties etc,reageren?   gaarne  via deze  blog

drs  jjj artes admirans

Is de kunst van het volk "VOLKSKUNST

Niet alle kunst is ACADEMIEKUNST
column nr 395 dd 28 januari 2016

Bestaat er überhaupt VOLKSKUNST

Voorblad boek Jopie Huisman door Rutger Kopland, signatuur van de toen nog levende kunstschilder Huisman

Jopie Huisman, Mijn vader, olieverf, Jopie Huisman Museum Workum

In 1996 bezochten wij het pas geopende Jopie Huisman Museum en waren onder de indruk van het teken en schilderstalent van deze levende legende. Hij liep in zijn eigen museum rond en signeerde het boek dat door Rutger Kopland was geschreven en voorzien was van veel van zijn schilderijen die daar in  Workum te zien waren. Bij de uitzending van Kunst en Kitsch gisteravond in het Jopie Huisman museum kwam een mevrouw opperdan, die via via twee onbekende tekeningen

 toonde, die wel wat eurootjes waard waren. Voor Huisman zelf zal het wel een aparte belevenis geweest zijn om in je eigen  museum rond te lopen en en passant nog wat boeken te signeren, waarvan je dan de fee kunt innen.

 Is dit dan Volkskunst?  Nee, dat is op en top schilderkunst, waarvan je als leek of ook als kunsthistoricus gewoon van kan genieten omdat het je iets doet. Het is realistischer als realistisch en Henk Helmantel is idem dito een kunstschilder, die de werkelijkheid op het doek wil en de beschouwer bijna doet aannemen dat het toch eigenlijk niet echt kan zijn, alsof je naar een foto aan het kijken bent. Het museum Mohlmann, vroeger in Venhuizen en nu in Appingedam hangt vol met realistisch werk en in deze regio opereert Sietze Wiersma, een groot talent. Sietze maakt indrukwekkend werk. Nee dit is echte kunst. Het beschilderen van borden in Hindeloopen stijl, het verfraaien van voordeuren, prachtige bloemstukken, praalwagens etc. Is Outsiderkunst of naïeve kunst dan geen volkskunst? Nee. in hun genre zijn het toch zelfstandige stromingen en ieder beoordeelt het op zijn of haar manier of niveau. Nu is er een wereld van verschil in de beoordeling van de kwaliteit. Kunstschilders opgeleid door Minerva in Groningen of 

door de Rietveld Academie in Amsterdam werken beide uit een geheel andere discipline en zullen vakmatig hun beroep beter beheersen. De bloemstillevens van Jan Breugel de Jonge ( 1601-1678) waren ook zo realistisch dat een in Rome gedetacheerde Belgische Kardinaal een werk van deze Jan Breugel in zijn kamer had hangen om zijn heimwee  naar Vlaanderen enigszins te verzachten. Huisman, Wiersma, Helmantel en zo zijn er talloze te benoemen, hebben een zo groot natuurtalent dat zij zelfstandig hun weg kunnen vinden en een bestaan kunnen opbouwen. Als je aan deze mensen vraagt of ze niet gebaat zijn bij meer opleiding, krijg je steevast te horen : nee, want de docenten zeggen zelf: jou kan ik niets meer leren omdat je al zover in je ontwikkeling bent. Maar al deze mensen met die grote talenten maken onze wereld een stuk aangenamer en je hoeft dan helemaal geen werk van hen in huis te hebben, maar van tijd tot tijd weer eens in hun atelier of eigen museum kijken om hun ontwikkeling te blijven volgen. In die tijd van het bezoek aan het Huisan Museum in Workum in 1996  was er nog helemaal geen sprake om aan de VU kunstgeschiedenis te gaan studeren. Pas drie jaar later in 1999 ontluiken de eerste plannen om deze intensieve studie te starten. Er gingen veel onderzoeken  en interviews aan vooraf en er is veel tijd nodig

voordat je eindelijk een keer je studentennummer hebt  en je vervolgens je kan buigen over de studiegids. Maar de grote interesse in kunst en musea was vanaf mijn middelbare school steeds latent aanwezig. Deze studie overkwam mij en verrijkte mijn leven bovenmate. Deel derhalve in al hetgeen ik inmiddels vanaf 2008 aan het internet aan visie en kennis heb toevertrouwd en het verheugt me daarom ook buitengewoon dat we naar de 10000 volgers gaan en dat zegt dat velen van u deelgenoot zijn van zienswijze en stellingen en opvattingen, waarmede u het vaak niet eens zult zijn, maar

dat hoort in een democratie. Verder worden regelmatig kunstkritieken en verhandelingen geschreven of adviezen verstrekt soms als vrijwilliger van een organisatie en soms beroepsmatig met betaling

 Met zijn allen bezitten we veel wijsheid en aan autocraten hebben we totaal geen gebrek. Die maken altijd brokken. Kunstboeken, adviezen, lezingen, rondleidingen, essays etc. j.j.jong@quicknet. nl

drs jjj, artes admirans

De navel van Daphne door Maarten Doorman

Wat is het verhaal achter die quote van " Waarom Rijksmuseum beter kan sluiten".

Column nr 394 dd 20 -01-2016

De nieuwe Eregalerij na de restauratie 2014/2015

In Sir Edmund bijlage van de Volkskrant van 9 januari jl probeert Maarten Doorman met een onthutsende quote aandacht te krijgen voor zijn nieuw te verschijnen boek De navel van Daphne.. Om tal van redenen is dit onsmakelijk te noemen vanwege tal van niet kloppende argumenten. Als hoogleraar, kunstcriticus en schrijver voor de VK, kan je natuurlijk van alles roepen en schrijven, maar het moet wel hout snijden.
Je kunt natuurlijk je mateloos ergeren aan de commercie die de kunst is binnengedrongen en proberen naar de ware kern van kunst t proberen door de dringen/ Doorman voert daarbij de zuivere kunstsfeer van Josef Beuys. Inderdaad dat was een kunstenaar die in die oorlogsomstandigheden- door gewikkeld te worden in vet en vilt -wist te overleven en later het beroemde werk Fettecke  maakt van 5 kilo boter, welk kunstwerk per abuis werd weggegooid en daardoor bekend werd. Maar wat schrijft Beuys zelf als kunstenaar en filosoof Mens =vrijheid=creativiteit=arbeid=kapitaal.
Natuurlijk wil eenieder naar de zuiverheid van denken en kunst. Maar waarom zou je daarvoor een beroemd museum moeten sluiten ?  Dat is een Doormansiaanse kronkel die tot de grond toe moet worden afgebroken naar mijn mening. 
Eerstens : enkele decennia werd er een discussie gevoerd over een NATIONAAL HISTORISCH MUSEUM.  Dat kostte miljoenen en vele steden vochten mee met de stoelendans wie dat prestigieuze project zou kunnen binnenslepen. Niemand realiseerde zich dat DAT MUSEUM allang bestond in Amsterdam op het Museumplein. Iedereen wordt wakker en stelt dan vast dat het zo is, maar dat gebouw is aan onderhoud toe. Dat wordt grondig aangepakt en in de geest van de toenmalige architect grondig gerestaureerd en een paradepaardje wordt voor ons land en meedingt met de grote Europese Musea. Om dat een beetje terug te verdienen, heb je de commercie nodig en niemand kan dat beter dan Wim Pijbes. Chapeau. Jozef Beuys komt toch ook uit bij het Kapitaal, hoe idealistisch hij ook is begonnen als kunstenaar bij Fluxus, zijn performances etc. 
De denkwijze van Maarten Doorman richt zich op de angst dat de autonomie van kunst en kunstenaar bedolven raakt onder de bijverschijnselen van pers, commercie en het engagement zal verdwijn en het zicht op de toekomst zal vervagen. Dat lijkt me van niet, omdat de geestkracht van kunstenaars daar bovenuit stijgt. 
Een voorbeeld : de zuivere boodschap van de profeet Jezus Christus in het begin van onze jaartelling ging om eenvoud, zorg voor je medemens en je naaste. Zal hij blij zijn met al die grote Franse, Duitse Engelse kathedralen, die hoog naar de hemel tornen en waarin zijn boodschap wel wordt gepredikt, maar hij zal zelf wel opmerken, dat die grote gebouwen wel wat minder hadden gekund. Persoonlijk ben ik een buitengewoon groot bewonderaar van de Gotiek en wij Europeanen mogen blij zijn, dat al die Franse steden rond Parijs de wedstrijd met elkaar aangingen wie de hoogste kon bouwen, totdat in Beauvais het totale middenschip instortte.En de Sagrada Familia dan ?  De stichter van de christelijke boodschap voelt zich evenzeer thuis in een houten kerkje ergens in de brousse van Afrika of Nieuw-Guinea.
In de beleving van de kunst is het niet anders. De weg van de authentieke kunstenaar naar het Rijksmuseum is maar klein. Om historisch besef op te doeken omdat het misschien het zicht op de toekomst verdoezelt, lijkt me een drogreden. 
Mij lijkt dat je daarvoor beter een andere quote had kunnen gebruiken, maar een schrijver en filosoof weet dat je soms moet choqueren om je boodschap kracht bij te zetten. 
Je kunt- en dat moet ook -idealistisch blijven denken, zeker als het gaat om een groot goed als de Artes Liberales, maar de menselijke geest zal in zijn grote creativiteit blijven groeien en voortbestaan. Honderden voorbeelden zijn natuurlijk te noemen. Van Gogh die zelf nooit een dubbeltje verdiende en aan de andere kant een Jozef Israels, de joodse kunstschilder die van zijn werk kon leven. Als Jood ben je immers pas kunstenaar als je van je werk kunt leven. Beuys : Mens= vrijheid= creativiteit=kapitaal. Beuys hoe idealistisch ook, kon immer ook niet van de lucht leven. En Jan Schoonhoven met zijn eenvoudige werken? Nu niet meer te betalen. Maar wellicht is hij over een eeuw niet meer te zien in het Rijks. Maar waarom Maarten Doorman zijn pijlen richt op een kostbare schat? Ik heb het proberen te analyseren, maar zijn quote blijf ik hoogst ongelukkig vinden. Zo ga je niet  om met je grootste en rijkste cultuurschat. Om dat te gaan onderbrengen in het Paleis op de Dam of in de Grote Kerk is wel een heel bijzondere kronkel.
Kunstboeken, adviezen, lezingen, rondleidingen, taxaties etc. Reageren ?  Gaarne via deze blog
gaat u vooral veel naar het Rijks, daar kan je veel leren en opsteken en neem dan meteen de twee andere geweldige musea als het Van Gogh en Stedelijk mee. 
drs jjj, artes admirans

Het natuurgetrouw schilderen van bomen

Terug naar de natuur, in het Latijn : Sequere naturam
Column nr 393 dd. 07-01-2016

Hoe de liefde voor bomen tot iemand komt, is vaak niet te achterhalen. Wellicht toch de vijf jaren in mijn studietijd in Soesterberg, waar een groot bos van acht hectare bij lag, waar wij studenten in konden wandelen en genieten van de natuur. Het bos had een stuk jonge aanplant, maar evenzeer een prachtige beukenlaan en een stuk bos waar je verspreid alleen maar berken tegenkwam tussen een stuk heide. Later tijdens mijn studie in Belgie, verkeerden we eveneens in die luxe en ook  dat studiehuis had een groot bos, niet zo groot als in Soesterberg, maar de locatie was omgeven van het grote bosgebied van Kalmthout en daar kon je uren zwerven door de bossen. Nu zoveel jaren later als we op pad zijn naar Brugge en je vlak voor Hazeldonk moet afslaan tref je in de middenberm als een landmark een boom aan met een prachtig kruin van gebladerte. Deze boom wordt door Staatsbosbeheer gekoesterd en verzorgd. Tenslotte werd in dit dorp een sportpark gerealiseerd in de jaren 1970-1972 waar brede windsingels door Staatsbosbeheer werden aangelegd om niet. Alhoewel er van die 20000 geplante bomen er veel zijn omgehakt, nog altijd is dat  sportpark uniek in zijn soort en uitzonderlijk voor deze regio, omdat in dit gebied van veel tuinbouwers bomen worden geschuwd omdat zij de zon tegenhouden voor de groei van hun gewassen. Genoeg gefilosofeerd naar oorzaak en gevolg. Nu even wat voorbeelden van grote schilders die in staat waren fraaie bomen te schilderen. Op mijn netvlies staat een schilderij van Albert Cuyp onder de naam rivierlandschap uit 1635 met prachtige boompartij.

Albert Cuyp, rivierlandschap achter Nijmegen bij  Kleef, 1635, Olieverf op doek, Rijksmuseum Amsterdam

Een andere afbeelding komt uit Italie

Van wie dit schilderij is moet ik u schuldig blijven, maar het staat ih het boek  De natuur als atelier, uitgegeven door het gemeente museum Den Haag, met een voorwoord van directeur Wim van Krimpen. Hieronder werk van Gerard Bilders Herder onder boom. Geniet van de natuur, dus