Een terugblik bij column nr 500

Belofte na 10 jaar nagekomen

Column nr 500 dd 5 april 2018

Of alle columns nog zijn te achterhalen? Ja, ze staan ergens nog bij come to me.nl, maar dikwijls achter gesloten websites, die niet meer openbaar zijn. In 2007 afgestudeerd op een scriptie, waarvan u hieronder de cover vindt. De scriptie is te vinden in de leeszaak van de bibliotheek van het hoofdgebouw van de VU op de elfde etage onder de titel Joodse kunst bij Jozef Israëls

Artikel NHD, september 2007

Foto in het Noordhollands Dagblad, genomen in Museum OpZeeLand in Kolhorn

Cover van scriptie
Ruwweg door die 500 columns gelopen. Columns zijn altijd korte vluchtige mijmeringen die iets zeggen over iemands visie, gedachten spinsels. etc. Waar lagen de accenten in die 10 jaar. Op de diverse musea, 44 columns, op Vincent van Gogh, 28 columns, Op het impressionisme ( 13),  Rembrandt (6)  Italiaanse  Renaissance (6)  Gotische bouwkunst (4) Jozef Israëls ( 4) Mondriaan (4) Harrie Kuijten (4) Jan Sluijters (4) Stadsgezichten (4)Verder op tal van lokale kunstmanifestaties.. Juist vandaag werd er een mail ontvangen van iemand die zich bezig houdt met de grachtenpanden in Amsterdam. Mijn essay voor Architectuur behandelde het pand Keizersgracht 412, dat toen het ICT bedrijf Lost Boys herbergde. Betrokkene was op zoek naar interieurfoto's., maar mijn foto's handelden over de architectuur van het voorfront en het prachtige koetshuis. Alle bouwkundige details zijn in dat essay besproken. Bijzonder dat betrokkene mij op het spoor kwam. 
De zevenjarige studie bracht een grote vloed van columns op Internet. Vervolgens nog een groot aantal lezingen gegeven en artikelen over kunst gepubliceerd in onder andere Historische West Friesland  en voor het Jaarboek van het Westfries Genootschap. Voor dat Genootschap werd een lezing gegeven over de regionale schilders Dirk Breed en Jan Pieter Pool. De columns gaan door Deo Volente, bij goede conditie en gezondheid. De VU studie was een groot goed. 
Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen, essays etc. contact via deze blog
drsjjj artes admirans

Het succes van de Passion

Middeleeuwse afbeelding van miniatuur uit het psalter van Koning Lodewijk de VIII en koningin  Blanche of Castille Afbeelding afkomstig uit boek Codices Illustres inake wereldberoemde handgemaakte manusscripten

Column nr 499 dd 28 maart 2018
Terwijl in de talkshow van DWDD van  Matthijs van Nieuwkerk van dinsdag 27 maart j.l. breed werd gebrainstormd of we in een nieuwe tijd terechtgekomen zijn vanwege het thema van het lied Times are changing, zoals  de jaren zestig van de vorige eeuw dat ook was, wordt er donderdag een groot spektakel opgevoerd onder de naam Passion , in de Bijlmer.  In de musical wordt  op grootste wijze met hedendaagse grote zangsterren het lijden van Christus van meer dan 2000 jaar geleden  herdacht. Nee, de tijd staat niet stil, maar de verbeelde gebeurtenis heeft een dermate grote impact gehad dat deze heden ten dage voortleeft in tal van godsdienstige stromingen en dat mag je wel opmerkelijk noemen. Een gehele week wordt die gebeurtenis in het jaar 33 herdacht in vieringen en een spektakelstuk.De afbeelding die u hieronder ziet is uit de Middeleeuwen uit het jaar 1230

Afbeelding van kruisdood van Christus uit het psalter van koning Lodewijks de achtste en koningin  Blanche of Castile 1230. Het psalterboek was aanvankelijk eigendom van Sint Chapelle, maar tijdens de Franse revolutie werd het overgedragen aan de Bibliotheque D" Arsenal in Paris en werd zo behouden.

De afbeelding boven laat Christus aan het kruis zien met Johannes en Maria aan weerszijden en boven de gekruisigde Christus de afbeeldingen van zon en maan. In de onderste cirkel zien wij de kruisafname eveneens weer met dezelfde figuren. In de middelste zijcirkel zien wij een vrouwfiguur die het symbool is van de kerk met de Jacobstaf  in haar rechterhand en een kelk in haar linkerhand. De kelk is het symbool van de eucharistieviering als herinnering aan de kruisdood. In de rechterzijcirkel  zien wij een vrouwspersoon met gebogen hoofd en gebroken lans en de  vallende stenen tafels van de wet van Mozes, een personificatie van het jodendom. In de middeleeuwse opvatting was het joodse geloof afgedaan, omdat de wet in de ogen van de christenen zijn voltooiing kreeg met de komst van Christus, als de grote Verlosser en zoon van God.  Dat laatste was niet zo in de ogen van de joden, die tot op de dag van vandaag nog steeds uitzien naar de grote profeet en verlosser. Kortom deze afbeelding past in dit tijdsbestek waarin wereldwijd zijn kruisdood wordt herdacht.  Op een geheel andere wijze werd eenieder die woont in de regio  Alkmaar geconfronteerd met een andere tragische dood, een gewelddadige dood op de kunstkenner Jochem Schuijt, uitgever van de kunstbladen Palet en Atelier. Met Jochem veel contact gehad omdat met hem een kunstproject werd opgezet, dat nog niet is afgerond. Een tragische en onbegrijpelijke dood, die nog wordt gerechercheerd op aanleiding en uitvoering. Jochem was in de omgang een prettig mens, hield van de kunst en het leven, speelde accordeon en piano en zette met het kunstblad Palet, de traditie voort, die zijn vader was begonnen. Qua redactie had hij de leiding overgedragen aan de kunstenaar Eric Beets, die samen met andere redacteuren een fraai kunstblad op de markt brengt. Grote kunstkenner ook, met een grote voorliefde voor de realisten. Dat hij moge rusten in vrede. Een verlies voor de stad Alkmaar en de kunstwereld. Velen met mij zijn aangeslagen door deze tragische gebeurtenis in Alkmaar waar Jochem een appartement had in de Limmerhoek, een nieuw stadsgedeelte van Alkmaar. Maar het leven gaat door en vanaf deze plaats wens ik de familie Schuijt en allen die hem dierbaar waren, heel veel sterkte toe. 

Bent U geinteresseerd in kunstboeken, lezingen, adviezen inzake kunst, taxaties of rondleidingen, u mag mij via deze column benaderen. Met vriendelijke groet

drs jjj, artes admirans

Nog een keer Carel Willink

                      Carel Willink, Bosrand met ruïne, 1939, olieverf op doek, 58 x 74 cm kasteel Ruurlo,                            foto drs j.j.jong




Kunstschilder en visionair
Column nr 498  dd  19 maart 2018
Kan je zijn kunst waarderen, begrijpen ? Daar is wat studie voor nodig. En toevalligerwijs komt dat op je pad, omdat in een museum niet ver van je woonplaats veel werk van hem te zien is en dat de VU uit Amsterdam veel onderzoek deed en bezig was met het opzetten van een bestandscatalogus.  De docenten waren er ook bij betrokken en hadden contact met  Scheringa en met de directeur Emily Ansenk. Een andere docent had er niet zoveel mee, zei ze, toen we met een groep studenten naar Utrecht reisden om een bezoek te brengen aan het Centraal Museum te Utrecht om daar kennis te maken met de Rietveld collectie en andere avant-gardisten. De eerste kennismaking met Carel Willink was al ver voordat de studie KGS aan de Vu werd begonnen. Een collega in Halfweg bij de BAM had mij een boek over deze schilder gegeven, dat als relatiegeschenk aan het bedrijf was geschonken. Zij wist dat mijn interesse bij de kunst lag. Het boek -fraai vorm gegeven- werd door oudste zoon erg gewaardeerd en in een vrijgevige bui werd het hem gegeven. Er wordt wel weer een nieuw exemplaar gevonden op een boekenmarkt of een tweedehands boekenwinkel. Gelukkigerwijs werd er weer eentje ontdekt en aangeschaft.
Carel Willink ( 1900-1983) valt op door zijn verscheidenheid in werk en de hoeveelheid werken die werden geproduceerd.. Zijn vader had een garagebedrijf in Amsterdam en zag die artistieke aandrang van zijn zoon niet zo zitten. Na zijn HBS ging hij dan ook op advies van zijn ouders bouwkunde studeren in Delft, maar dat werd niets. Hij schreef een brief naar zijn ouders en wilde echt kunstschilder worden, Zijn vader ging overstag en wilde zijn studie aan de Kunstacademie van  Düsseldorf  wel betalen, maar hij werd daar afgewezen. Men vond hem te  modern. Een poging om op de Staatliche Hochschule te Berlijn te gaan studeren kapte af omdat zijn vader die kosten te hoog vond. Hij ging zijn vak verder verdiepen bij de vrije tekenschool van Hans Baluschek in Berlijn. Daar leerde hij veel en voelde zich thuis. Hij werd in 1922 lid van de schildersgroep de Novembergruppe. n In 1924 kwam hij terug naar Amsterdam met alles wat hij had gemaakt en exposeerde in Gebouw Huystee en vervolgens vele jaren achtereen in Stedelijk Museum Amsterdam, van 1924 jaarljks tot en met 1929. Het begin van een eindeloze reeks exposities.  Wat indrukken van zijn  werken

Carel Willink, portret van Wilma, olieverf op doek, 112 x 80 cm, 1952

A.C. Willink, zelfportret, olieverf op doek, 60 x41 cm, 1926 Stedelijk Museum Amsterdam 

A. C. Willink, Zeppelin, olieverf op doek,, 1933, 75 x 100 cm, voormalige Scheringa collectie nu Museum More, Gorssel

A.C. Willink, De zilveren bruiloft, 1924,  olieverf op doek 170 x 190 cm.

Enige indrukken van het werk van deze bijzondere Nederlandse schilder. In het produceren van zelfportretten kan hij Vincent van Gogh naar de kroon steken.  Verder schilderde hij in 1945 Het meisje in renaissance kostuum met schaapje., Tijdens de VU studie bezochten wij de ING collectie in Amstelveen, een prachtig gebouw en als je daar dan binnenkomt, sta je meteen pal voor dat meisje. Je kunt je ogen er niet van afhouden en gebiologeerd  stond je tien minuten te kijken naar dat fraaie werk met al  die bijzondere kleren. Een bijzondere Nederlandse schilder, maar zonder hype en dat is prima. Kunstboeken, lezingen, rondleidingen, adviezen, essays. U mag mij via deze blog benaderen

drs jjj artes admirans

Kasteel Ruurlo en Carel Willink

Een dagje Ruurlo

Column nr 497 dd 12 maart 2018

Een zinnige herbestemming is dat geworden. De heer Melchers heeft geld noch moeite gespaard om van het voormalige kasteel en gemeentehuis iets bijzonders te maken. Veel mooie musea gezien en dan gaat het om de Hermitage in St. Petersburg, het Louvre te Parijs, Prado in Madrid, Gemaldegalerie in Berlijn en de National Gallery in Londen, maar in ligging en metamorfose, heeft kasteel Ruurlo wel iets heel bijzonders.

Kasteel Ruurlo, glazen brug over slotgracht

Buste van Carel Willink, let vooral op de achtergrond, het gevlamde behang

Carel Willink, Mathilde, olieverf op doek,  205 x 120 cm, met jurk naar ontwerp van Fong Leng

Carel Willink, Zebra's in rood rotslandschap, olieverf op doek 72 x 83 cm , ook hier die fraaie gevlamde achtergrond

Met weemoed vanwege het vertrek van het Scheringa Museum te Spanbroek, werd de reis ondernomen naar het Achterhoekse Ruurlo. Eerlijk gezegd, de collectie heeft een geweldige behuizing gekregen. Op werkelijk grootse wijze is dit eeuwenoude kasteel in oude glorie herrezen en daar voor dienen ontwerpers en architect een pluim. De fraaie wanden en vooral de prachtig ingelegde houten vloeren met gerestaureerde deuren en raampartijen hebben van dit kasteel een prachtig monument gemaakt, waar de werken van Willink een luxe plaats hebben gekregen. Enkele schilderijen ziet u hierboven, maar andere van de collectie heeft de heer Melchers in Gorssel hangen en het is jammer dat in Ruurlo niet de totale Willink collectie is terecht gekomen. De documentaire die bij de ingang wordt aangeboden, geeft je veel inzicht in eerste instantie over de geschiedenis van het kasteel en de omgeving en vervolgens geeft de documentaire, ingesproken door Mieke van der Weij, je wat zicht op de werken van Carel Willink/ over zijn schilderstijl en over zijn vrouwen, die hij portretteerde. Ons ontbrak de tijd om ook nog naar Gorssel te gaan, waar de overige schilderijen zijn gehuisvest in het voormalige gemeentehuis. Met weemoed kom je binnen en met nog een grotere weemoed reis je weer af naar het Westen waar eens al deze werken te zien waren. Gelukkigerwijs is de collectie samen verzameld door Emily Ansenk ( nu Kunsthal Rotterdam) en de heer Dirk Scheringa grotendeels bij elkaar gebleven. Op de lege muren van het Scheringa Museum was door ondergetekende met viltschrift gekalkt, Triest, kunstverzameling weg uit West-Friesland. De cameraploeg van Powned met Rutger Castricum legde het vast en constateerde dat het een emotioneel afscheid was. Gelukkigerwijs was het weerzien in Ruurlo echt maar een pleister op de wonde. Een reisje naar de Achterhoek is aan te bevelen. U zult er geen spijt van krijgen. Geniet ervan Kunstboeken, lezingen., adviezen, taxaties, rondleidingen, contact via deze blog

drs jjj artes admirans

Een Russische grote kunstschilder

Marc Chagall,  1887-1985

Column nr 496 dd. 28 februari 2018

Het is al weer enige jaren geleden bij een bezoek aan een iconen-expositie in de Oude Ursula kerk te Warmenhuizen, dat ik in gesprek raakte met een bestuurslid van de Schagense groep  Wat bezielt Schagen.. In de evenementenzaal van Slot Schagen, worden deze culturele activiteiten gehouden. Hij vertelde me dat een kunsthistoricus uit München  een lezing ging houden over de  van oorsprong Russische schilder  Marc Chagall.  De kunsthistoricus had zich afgemeld en ik bood aan om een lezing te houden  over een andere bekende  Joodse schilder Jozef Israëls .op wie ik aan de VU in 2008 afstudeerde. Dat was goed en voor een niet al te groot gehoor, belichtte ik de high lights van deze Nederlands Joodse schilder. Natuurlijk was Marc Chagall in een van de talloze colleges behandeld en kende je de bekende werken van De violist, maar veel verder kom je dan niet omdat je nu eenmaal het grote en brede perspectief van de gehele kunstgeschiedenis je eigen dient te maken, wil je de titel van kunsthistoricus verwerven. Toevalligerwijs liep een fraai geïllustreerd boek me in de handen. Geen wetenschappelijk werk, maar een kennismakingsboek om de schilder beter te leren kennen. Uit het boek werden enkele markante afbeeldingen gekozen die u hieronder kunt zien.

Marc Chagall, het snuifje tabak, olieverf op linnen 128 x 90 cm, 1912. privé-verzameling

Marc Chagall, De veehandelaar, 1912, olieverf op linnen, 97 x 200.5 cm .Kunstmuseum Basel

Marc Chagall portret van Viva Chagall, zijn echtgenote, 1966, Olieverf op linnen, 92 x 65 cm  Erven Chagall

Wat het meeste opvalt, is zijn bijzondere vormentaal, neigend zo nu en dan naar het symbolisme, In 1907  gaat hij naar St. Petersburg en bezoekt daar het kunstinstituut het keizerlijk genootschap tot bevordering der kunsten. Een eeuwenoud toonaangevend instituut, dat veel invloed heeft, maar waar aan de moderne kunstschilders zich wilden  onttrekken om meer modernere ideeën te kunnen ontwikkelen. In .1910 vertrekt hij uit St. Petersburg naar Parijs, waar hij exposeert bij de  Salon des independents.  In 1914 exposeert hij in Berlijn en door de oorlog wijkt hij uit naar St. Petersburg en al zijn schilderijen uit zijn Parijse en Berlijnse periode raakt hij kwijt. In 1937  wordt hij Frans  staatsburger. Op de expositie Entartete Kunst, worden 59 werken van hem in beslag genomen door de nazi's/  Hij zwerft over de gehele wereld  en geniet een grote naamsbekendheid. Opmerkelijk zijn de ontwerpen voor de ramen  voor de Synagoge van de Hadassah universiteitskliniek te Jerusalem en voor de kathedraal van Metz, voor het gebouw van de  Verenigde Naties  en plafondschilderingen voor de Parijse Opera. Hoe veelzijdig kan een kunstenaar zijn. Chagall was dat. Qua stijl is het werk uniek en inspirerend. Fysieke kennis van zijn werken ontbreekt me als de gelegenheid zich een voordoet, wordt die gelegenheid niet voorbij gegaan.  Maar onder de lezers van deze blog, zullen wellicht mensen zijn, die zijn werken beter kennen en als dat zo is, laat het horen via de blog om meer kennis over de kunstschilder te vergaren. Geniet en laat geen kans voorbijgaan. Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen etc. contact via deze blog

drs jjj artes admirans

Onno ter Kuile ( 2)

Interessant hoofdstuk inzake Moderne Kunst
Column nr 495 dd 23 februari 2018

Deze week niet zoveel beslommeringen dat het schrijven van de wekelijkse column in gedrang is gekomen. Het boek van ter Kuile stond nu op zijn goede plek omdat er genoeg over was geschreven.  Bij het doorbladeren was het opgevallen dat er fraaie afbeeldingen van Moderne Kunst in stonden en dat werd de reden om naar dat hoofdstuk nog eens goed te kijken. Het is inderdaad een feit, dat Moderne Kunst het moeilijkst is om te duiden en te doorgronden. In de vernieuwingsdrang die in elke grote kunstenaar/schilder zit, kan je enig houvast vinden om beweegredenen en effecten van de Moderne kunstenaars te begrijpen. Eerlijk gezegd: deze kunst deed mij struikelen en veroorzaakte een hertentamen omdat in mijn tentamentekst iets badinerend stond, dat de docent niet tolereerde. Het ging om een werk van de Italiaanse Piero Manzoni, die naar mijn bescheiden mening wel erg ver ging in zijn kunstopvatting. Evenzeer is het moeilijk om de werken van Anton Heijboer te vatten als het gaat om wat eenvoudige lijnen, terwijl zijn lange signatuur onderaan het schilderij nog het meest boeiende is. Maar docent Willem Baars, handelaar in moderne kunst, wees ons studenten erop, dat je niet alleen moet uitgaan van de aestetica maar eerder dient te kijken naar techniek en vernieuwing. Als u hieronder enkele afbeeldingen ziet van Karel Appel, kan de nu volgende anekdote of echte overlevering u misschien helpen de werken anders te zien. Het verhaal gaat dat Appel 's avonds laat nog begon om een schilderij te maken van de grote brand in Parijs. Hij was buitengewoon intensief bezig en met veel energie smeet hij nagenoeg de kleuren  op zijn doek. Hij was zeker niet zuinig met zijn verfgebruik. Hij werkte de gehele nacht door tot de ochtend en pauzeerde en bekeek zijn werk. Was het nu af?  Nee, dacht hij, maar iedere poging om het schilderij een andere uitwerking of wending te geven faalde en zijn kwast bleef stilliggen. Om 11.00 uur in de ochtend  had hij het letterlijk bekeken in dier voege dat hij werk niet met aanvullingen nog had veranderd, maar de afwerking lag hier in het heel lang kijken naar het werk met de conclusie dat het af was. De laatste fase was gewoon een aantal uren kijken zonder nog iets te veranderen. Het werk "af"  kijken. Karel Appel deed dat met dit schilderij

Karel  Appel. De Vrijheidsschreeuw 1948. Ter Kuile schrijft hierover : De vrijheidsschreeuw een doek uit 1948, is  specifiek voor het werk dat Karel Appel ( 1921) maakte in de jaren dat de  Experimentelen hun grootste activiteiten ontplooiden. Het wekt associaties op met kindertekeningen, Vorm, kleur en lijn  zijn uiterst primair en suggereren gevoelens van blijheid. Het verrassende van dit schilderij is waarschijnlijk gelegen in de omstandigheid dat de schilder geen aansluiting zocht bij werk van andere kunstenaars maar zich ongeremd en spontaan uitte, een werkwijze die tot een  primitief en toch geraffineerd resultaat leidde. Want geraffineerd is dit schilderij wel. Let eens op hoe een kleur als het oranje afspringt tegen het omringende blauw, groen  en rood, hoe het paarsroze van de arm  tegen dit alles ingaat en de primitieve weergave van ogen, neus en mond juist zo krachtig zijn, dat deze details de schrille kleurstellingen in het gezicht overstemmen."

Karel Appel  De veroordeelden. "De krachtige expressieve schilderwijze maakt de titel eigenlijk overbodig De stijve, sterk omlijnde  kleurvlakken , kenmerkend  voor zijn Amsterdamse tijd hebben plaats gemaakt voor ruwe kleurvelden waarin met vegen  en strepen figuratieve vormen zijn aangegeven.

Het schilderij straalt veel angst uit en in de witte rechtersfiguur zie je de boeien om zijn handen. Tevens zie je dat die donkere kleuren angst en eenzaamheid laten zien, terwijl het andere werk hierboven je meer aanspreken vanwege de frisse kleuren in fraaie combinaties. Wellicht krijgt u nu een andere kijk op het moderne werk van Karel Appel. Het is nu eenmaal zo, dat je met Moderne Kunst je meer moet inspannen om het te leren waarderen. Hopelijk heeft het dat effect

Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen etc. u kunt me bereiken via deze blog.

drsjjj artes admirans

Onno Ter Kuile, 500 jaar Nederlandse Schilderkunst

Kan je in een boek 5 eeuwen Nederlandse schilderkunst beschrijven?

Column nr 494 dd 14 februari 2018

Tegen mijn gewoonte in, moest ik toch een week verstek laten gaan. Merendeels veroorzaakt door ingelaste zanguitvoeringen die met repetities mee, veel tijd vergden en ook de vaste dag van schrijven in beslag nam, Toevalligerwijs stuitte ik op bovengenoemd boek, dat na raadpleging niet op de vaste plaats stond.  Natuurlijk probeer je een efficiënte manier van boeken opbergen na te streven zonder als een bibliothecaris te werken. Alles per schilder en een scheiding tussen architectuur en beeldende kunst. Archiveren is heel belangrijk en dat dient zo te gebeuren dat je alles snel kan terugvinden. Dat lukt niet altijd. Maar als je dan het bureau kon bekijken van de directeur van de Hermitage in St. Petersburg, ja, dan ben je geneigd je af te vragen of de directeur een boek of verhandeling snel terug kan vinden. Rondom zijn bureau zag je stapels boeken liggen en het leek het bureau van mijn voormalige chef wel, die alle belangrijke paperassen op zijn bureau liet liggen. Ga je niet archiveren, was een aan hem veel gestelde vraag. Nee, zei hij, ik weet precies waar alles ligt en kan elk document zo pakken en zo zal die directeur van de Hermitage ook werken. Bovengenoemd lijvig boek was ook van zijn vaste plaats en liep toevalligerwijs weer in mijn handen, Dat boeide me en eerst  wilde ik wel weten wie Onne Ter Kuile was. Dat werd gevonden aan de binnenzijde van de fraaie uitgevoerde stofomslag. Daar stond de tekst "de auteur Onne ter Kuile ( 1929) conservator van het Rijksmuseum Twenthe te Enschede studeerde rechten te Utrecht en Kunstgeschiedenis te Amsterdam Hij was aanvankelijke wetenschappelijk ambtenaar bij het Mauritshuis en vervolgens werkzaam op het Ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk werk, Van zijn hand verscheen in het Kunsthistorisch Jaarboek een studie over Daniel Mijtens  ( 1590-1647) portretschilder aan het hof van Koning Karel I van Engeland." Een man derhalve van grote statuur die het dan ook aandurft om in EEN boek vijf eeuwen Nederlandse schilderkunst samen te vatten Ambitieus. Hij doet dat door tijdsgewrichten aan de grote namen te verbinden. Verrassend in deze is dat  hij op pagina 183  zeven pagina's wijdt aan De romantiek en was eraan voorafging. om vervolgens de boeiende 18e eeuw op te hangen aan Breitner en Van Gogh. Vincent mag zich in dit boek verheugen op maar liefst elf pagina's. Natuurlijk is jouw visie op tijdvakken en stromingen onderhevig aan persoonlijke voorkeuren en dan komen bepaalde stromingen zoals de Haagse School nagenoeg niet uit de verf. Maar elke auteur heeft de vrijheid om in te delen naar wat hij/zij belangrijk acht. Een pre van het boek is de fraaie vormgeving en het boeiende fotomateriaal. Niet veel boeken geven afbeeldingen over een gehele pagina's waaronder u er hieronder twee van ziet. Saillant detail op het eerste blad staan wat aantekeningen. Het is blijkbaar tweedehands gekocht voor 45 gulden en verder staat er dan met ballpoint geschreven :"Sinterklaas 1976, Voor Pa, van Jofie, Mieke, Juur"  Verder nog een paar kleine aantekeningen links van de handelaar. Als iemand iets herkent, dan mag hij mailen.
De afbeeldingen hieronder zijn van  Dick Ket en Breitner

Ook van tweedehands gekochte boeken kan je met volle teugen genieten en het blijft altijd grappig om te struinen op boekenmarkten en in boekhandels. Enkele kunstboeken zijn hier ook verhandelbaar en verder kunt u deze blog benaderen als het gaat om lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen, essays, met name inzake de negentiende eeuw. Daar wordt wel op gereageerd en vele schilderijen en andere werken zijn voorzien van mijn visie en waarde.Geniet van de kunst met volle teugen, een eigen dimensie in ieders leven.

drs jjj artes admirans