Waarom naar het troosteloze Drenthe??

Vincents korte periode in Hoogeveen en Nieuw Amsterdam

Column nr 465

Enige indrukken van De Grote Van Gogh Atlas, pag.90 en 91, zijn verblijf in Drenthe

Zoals zijn verblijf in Saint Remy niet uitmuntte door gezelligheid en" in je comfortzone zitten", is het evenmin opwekkend om een tijd te gaan werken in het meest arme deel van Nederland, waar de kost met turfsteken moest worden verdiend. Niets ten nadele van Drenthe, want nu is de streek ook welvarend, maar eind negentiende eeuw had je daar niet zoveel te zoeken. Vincent had daar blijkbaar andere ideeën over. Maar wat nu als hij had gekozen voor kunstenaarscentra als Laren, Blaricum, Oosterbeek,  Bergen NH?  Ongetwijfeld zou dan zijn ontwikkeling vermoedelijk een geheel andere kant uit zijn gegaan. Maar "als' bestaat immers niet en wij proberen te analyseren wat Drenthe met Van Gogh deed inzake zijn artistieke ontwikkeling. Als creatieveling had hij oog voor de typische Drentse aangelegenheden als "plaggenhutten', trekschuiten die door zelf gegraven waterwegen werden voortgetrokken door mensen of paarden, de schaapskooien met de herders en de vele bijenkorven. Maar als hij dat vast wilde leggen met een tekening of met olieverf, dan had hij wel een probleem omdat in Hoogeveen geen olieverf te koop was en hij broer Theo moest vragen, of hij dat naar Hoogeveen wilde sturen. Zijn logement was niet veel soeps en daarom onderzocht hij of hij met de trekschuit richting Nieuw Amsterdam-Veenoord kon reizen, Dat was mogelijk en hij is daar een korte tijd geweest. Hij reisde ook nog af naar Zweelo om daar de bekende Duitse kunstschilder Max Liebermann te ontmoeten, maar achteraf bleek dat Liebermann daar alleen in de zomer werkte. Kortom veel kommer en kwel:  eenzaamheid, hij miste Sien en de kinderen, met wie hij in Den Haag bevriend was geraakt, hij werd ziek, had het koud en kon beslist in Hoogeveen zijn draai niet meer vinden en besloot via Utrecht af te reizen naar het ouderlijk huis, dat nu in Nuenen te vinden was, omdat zijn vader daar was beroepen als dominee.

De trend in die tijd onder de kunstenaars was dikwijls het willen terugkeren naar de natuur, een denken dat door de Franse filosoof Rousseau was ontwikkeld. Ook was een stroming die wellicht als reactie op het impressionisme, weer teug wilde naar het realistische schilderen zoals Gustave Courbet deed en een eigen Parijse "Salon" stichtte, om dit nieuwe werken onder de aandacht van de High Society te brengen. Daarin had Courbet best wel succes. Het verblijf in Drenthe heeft in ieder geval Vincent gezet om verder te gaan als kunstschilder en het idee om verder evangelist of dominee te worden maar te laten varen. Wat dat betreft was het voor hem een goede ontwikkeling. Geniet in uw vakantie van de natuur en cultuur en relax met volle teugen. Kunstboeken, lezingen, adviezen, rondleidingen, taxaties, adviezen etc, contact via deze blog

drs jjj artes admirans

Stokpaardje van Van Gogh Olijfbomen

De olijven plukkers 1889, Saint Remy  olieverf op doek, 72 x90 cm, particulier collectie

De Olijfbomen van Vincent van Gogh

Column nr 464 dd. 19 juli 2017

Als je iedere week je verplicht een kunstcolumn te schrijven, valt er best wel wat denkwerk te verrichten, welk onderwerp je deze keer uitkiest. De  Grote Van Gogh atlas biedt feitelijk voldoende stof om meerdere columns mee te vullen, zonder dat het vervelend wordt, want je moet onderwerpen ook niet helemaal uitkauwen, want dan blijft er niets meer over. Uit de dagboeken van Van Gogh is op te maken dat hij van mening was dat al zijn tijdgenoten geen olijfbomen konden schilderen. Hierboven ziet u een afbeelding van olijfbomen die hij heeft gemaakt in de inrichting Saint Remy Iain Zaczek schrijft in het boek  1001 schilderijen, die je gezien moet hebben, het volgende: "In totaal schilderde hij tijdens zijn herstelperiode in Saint Remy 14 tafelrelen met olijfbomen, waarvan de afbeelding hierboven er een van is. Van Gogh drukte zich graag uit in natuurlijke vormen. De gedraaide takken van de bomen deden hem denken aan uitgestrekte en smachtende armen. Van Gogh's schokkerige maar beheerste penseelstreken vormden een kalme schreeuw om hulp. Daarbij kwam de Bijbelse associaties. Voor van Gogh die in zijn jeugd lekenpriester ( lees evangelist) stonden de bomen in verband met het lijden van Christus in de hof van Gethemane op de Olijfberg. De Bijbelse associatie was belangrijk, want in 1889 schilderde zijn tijdelijke maatje  Gauguin een versie van Christus in de Hof van Olijven, waarin hij de gelaatstrekken van Christus verving door die van hemzelf. Van Gogh had daar wel andere ideeën over en gaf de voorkeur aan de bovengenoemde versie. Uit de studie en scriptie over de religieuze kunst bij Vincent, was ook vastgesteld, dat in de periode  Saint Remy Van Gogh sterk terugviel op zijn houvast van het geloof. Dat heeft hem zeker troost geboden, maar niet echte genezing.

Zo zie je maar weer, dat onderwerpen je soms zomaar in de schoot worden geworpen. Heeft u in de pers gelezen van emeritus professor Carel Blotkamp ( bij hem afgestudeerd) een eigen keuze heeft mogen maken van alle werken in het Museum Boymans te Rotterdam. Van alle werken en dat zijn er nogal wat, heeft hij keuzen mogen maken en mocht hij de kabinetten vullen met zijn keuzen. Daar ben je wel even mee bezig. Eens even kijken of we een gaatje kunnen vinden om dat allemaal eens te gaan bewonderen. Het lijkt me boeiend om inrichting en keuzen van de heer Blotkamp nader tot je te nemen. Geniet van uw vakantie, vergeet niet wat cultuur op te snuiven, naast tijd van relaxen, rondhangen, keuvelen, terrasje pakken met een hapje en een drankje en rond deze tijd kunt u nog tegen het spektakel van de Tour de France oplopen. Kunstboeken, lezingen, adviezen, taxaties, rondleidingen etc. Contact via deze blog

drsjjj artes admirans

De grote van Gogh Atlas

Vincent van Gogh's verblijf in Saint Remy

Column nr 463 dd 12 juli 2017

Waarom kies ik een pagina met indrukken van Saint Remy?  Het zal ongetwijfeld te maken hebben met het feit, dat daar in die beslotenheid van een voormalig klooster, waar kloosterzusters de patiënten verzorgen, dat van Gogh op religieuze thema's kwam en daar werd tijdens mijn bachelor studie een onderzoek naar gedaan, hetgeen uitmondde in mijn scriptie De religieuze kunst bij Vincent van Gogh, met als ondertitel Zijn geloof, zijn bewogenheid, zijn penseel.. Na een publicatie in een regio blad, was er hier veel belangstelling voor deze studie en alhoewel ik best wel een flink aantal kopieën had, is er uiteindelijk nog maar een exemplaar voorhanden, buiten dan het exemplaar dat op de VU ligt. Hieronder ziet u een indruk van de passage uit het boek dat de auteurs hebben gewijd aan zijn verblijf in Saint Remy

pagina 152 en 153 uit de Grote Van Gogh Atlas, 2015 door Nienke Denekamp, René van Blerk en T. Meedendorp

Je ziet de eenvoudige behuizing en als je zijn dagboeken hebt gelezen, weet je hoe moeilijk het daar heeft gehad en pas na geruime tijd weer aan het schilderen kon, Daar schreef hij onder meer in dat de meeste schilders geen goede olijfbomen konden schilderen. Hij kon dat beter en getuige bovenvermelde afbeeldingen ziet u dat hij daar wel gelijk in had.
De atlas staat stil bij alle plaatsen waar hij woonde en werkte. Zeker de periode Nuenen is goed weergegeven. De heer de Brouwer uit Nuenen die mij veel kennis verschafte rond zijn verblijf in dat dorp, heeft me enige tijd terug nog de watermolens laten zien, welke hij had geschilderd. In Nuenen kan je heel veel Van Gogh sfeer beleven en krijg je de indruk dat je bij de bron zit. Het blijft natuurlijk buitengewoon bijzonder dat deze eenvoudige kunstenaar nu zoveel bekendheid en beroemdheid geniet, welke niet meer te beschrijven zit. Inmiddels zijn er duizenden titels van boeken en ook Amerikaanse historici en kunsthistorici houden zich bezig met het fenomeen en op een gegeven moment denk je, dat alles wel gezegd is, maar blijkbaar is dat niet het geval en blijven publicaties komen. Zeker, je komt mensen tegen, die de schilder niet waarderen of op zijn merites niet goed kunnen inschatten, maar deze kleine categorie legt het af tegen diegenen, die Van Gogh op handen dragen. Geniet van zijn kunst en van vele andere kunst, tegenwoordig te kust en te keur in veel musea. Kunstboeken, lezingen, taxaties, adviezen etc via deze blog graag corresponderen
drsjj artes admirans

Museumbezoekers

Hans Eijkelboom kleurenfoto 87x110 1998 Museum  Arnhem

Column nr 462 dd. 5 juli2017

Deze foto is een onderdeel van het fotografisch dagboek, waaraan Hans Eijkelboom werkte van 1992-2007, vijftien jaar wel te verstaan en elke dag maakte hij een foto in een museum. Deze foto geeft een indruk van de museumbezoeker. De gemene deler is de aandacht voor de werken, waarnaar elke bezoeker kijkt.  Iedereen doet dat verschillend als U zelf kunt waarnemen. Sommige met de armen over elkaar. Een ander heeft nonchalant zijn jasje over zijn arm, een mevrouw doet dat met wandelwagentje met kind. Sommige bezoekers met handen in broekzak,  De ander heeft een beschrijving bij zich en een andere bezoeker doet dat samen met partner. Als je kunstenaar bent en mooie dingen maakt, heb je publiek nodig. Een andere vraag die je kan stellen. Is dit kunst?  Een kennis studeerde aan de Rietveld en had honderd roze muisjes gemaakt allemaal met verschillende staartjes. Een hels monnikenwerk.  De Rietveld docenten vroegen zich ook af, of dit werk onder kunst mocht worden gerekend. Toen al die muisjes op een mooie houten vloer in een oud Amsterdams herenhuis waren opgesteld, waren de heren overtuigd en kreeg het de kunstwaardering. Zo ook deze foto. Het gaat om het idee, bedenk dat maar en wie gaat er elke dag op uit om een foto van een museumbezoeker te maken. Maar Hans Eijkelboom heeft het thema fraai uitgewerkt en de kunstenaar bevindt zich op het vlak van conceptuele kunst ( deze foto) en documentaire fotografie. Eijkelboom heeft gekozen voor bezoekers die alle ruimte hebben om de werken goed te kunnen bekijken. Alweer enige tijd terug bij de expositie Late Rembrandt in het Rijksmuseum, was dat beslist niet het geval. Eindeloos veel bezoekers en soms kon je vanaf de tweede rij een Rembrandt bewonderen. Meestal liep je even door om  vervolgens terug te komen als er geen rij voor stond.

De kunstenaar heeft nu eenmaal publiek nodig. Eerstens om werk aan de man te brengen om zo in het levensonderhoud te kunnen voorzien en tweedes om bewonderd te worden en om de pers de gelegenheid te geven, jouw werk een grotere bekendheid te geven. Als kunsthistoricus is je spectrum nu eenmaal breed en het zou niet goed zijn als U vaststelt dat ondergetekende alleen maar over de Haagse School zou schrijven. Toegegeven de stroming heeft mij een beetje in de ban, maar evenzeer kan je dan niet om de Gouden Eeuw heen omdat de ene stroming de andere heeft beïnvloed. Geniet van al die mooie dingen die creatieve mensen ons hebben nagelaten. Dat verrijkt ons leven en heeft ons leven meerwaarde. Kunstboeken, lezingen, rondleidingen, adviezen, taxaties, essays, neem contact op via deze blog

drs jjj artes admirans

Jan Weissenbruch 1822-1880 schilder van Stadsgezichten

Jan Weissenbruch 1822=1880 en  zijn neef J.H. Weissenbruch 1824-1903

Column nr.461 dd 26  juni 2017

Drukke tijden en vorige week geen gelegenheid gehad ervaringen met U te delen. Heeft U overigens

prof Carel Blotkamp voormalig professor KGS op de VU  gezien bij de presentatie van de werken van Carel Willink in kasteel Ruurlo van de heer Melchers op de TV
De heer Blotkamp is een Willink kenner bij uitstek en had hem ook een keer geïnterviewd. Ja, dan leer je iemand en zijn werk wel kennen.

We stappen even af HET NEDERLANDSE Kunstboek om wat meer te weten te komen van die 19e eeuwse schilders van stadsgezichten. Over J.H. Weissenbruch schreef ik in het verleden al een keer en de directe reden om Jan Weissenbruch te beschrijven is het feit dat me een mooi boek over hem mij cadeau werd gedaan.

Eerst nog even een paar weekend ervaringen. In het  Witte Kerkje te Heiloo exposeerde Maja Boot uit Blaricum die daar abstract werk van behoorlijk niveau had hangen. Ik vroeg haar waarom  zij zich profileerde als expressionist. Haar werk was dat beslist niet. Wat dat wel? Noem je zelf : Modern of modernistisch schilder en dat dekt de lading veel meer.  Zij werkte nog aan een schilderij dat zij had gestart op het strand van Noordwijk en dat had alle trekken van impressionisme. Toen ik dat ter berde bracht, wilde zij het schilderij, het zeil waar veel verf was te zien he haar schildersezel weghalen, Dat was helemaal niet de bedoeling, want dit tafereel liet zien, dat een kunstschilder hard moet werken. Zij had daar een soort abstract werk hangen met diffuse kleuren geel, grijs etc. Zij liet op een promotiekaart zien, dat de onderlaag en tekening met senna  waren geschilderd en inderdaad zal je die kleur nog hier en daar als achtergrond.

Een tweede Heiloo ervaring liet me met een mond vol tanden staan. Een mevrouw had op haar linkerarm een Madonna met kind laten graveren. Zij had brede armen en de gehele voorstelling was fraai gemaakt en was later nog met mooie rode rozen verder verfraaid. Ik vroeg haar hoe ze daartoe gekomen was. "Daar heb ik zo mijn eigen redenen voor" en ik wil Maria dichtbij me dragen en vervolgens voegde zij eraan toe dat zij zelf  kerkorganist was in de R.K. Kerk van Heiloo. Ongetwijfeld zal ze dan bedekte kleding dragen en zal de tattoo niet opvallen. Wat vindt U nu van de getatoeëerde armen van veel jonge mensen met name van profvoetballers? Het is al jaren lang een rage. Het is een kunstuiting, maar waarom doen de tatoeëerders dat niet op externe dragers, als hout, linnen, koper?  Voor de dragers van tattoos is het geen probleem dat het levenslang op het lichaam blijft, maar daar stappen ze lichtelijk overheen en vinden dat zij hun/haar lichaam niet verminken, maar verfraaien en toch is het een vorm van mutilatie. Wettelijk valt het niet te verbieden, maar je lichaam en je huid is van nature al mooi, maar voor deze mensen blijkbaar niet mooi genoeg. Of er wetenschappelijke studie naar het verschijnsel is gemaakt, is mij niet bekend, maar het zou voor studenten een mooi onderwerp zijn voor een scriptie. Body painting als kunstvorm lijkt al min of meer geaccepteerd.

Sorry Sorry, voor deze uitweidingen. Als academisch student moet je dit soort zaken naast je leggen en je tot het onderwerp beperken, maar voor een kunsthistoricus met een journalistieke inslag zal dat altijd moeilijk blijven en ik eigen me deze vrijheid maar toe, of u het nu wel/niet mee eens bent. 

Jan Weissenbruch was een typische vertegenwoordiger van de Haagse School. Trefzeker kon hij
alle effecten van licht en schaduw in zijn schilderijen aangeven. Hij werkte veel in het rustieke rivierengebied met name in Leerdam, Kinderdijk, Culemborg. Bij zijn stadsgezichten werkte hij heel detaillistisch. Blauwe luchten en markante composities maakten hem tot een groot schilder van de Haagse School. Zijn neef  schilderde onder andere in Rhenen en dat werk was uitgekozen bij een werkstuk "Collectieonderzoek " op de VU/ Gekozen is voor een stadsgezicht van Haarlem en als u in die stad woont, kunt u zelf het tijdsbeeld van 1860 vergelijken met het huidige. Veel is nog herkenbaar en dat was in de tijd dat ik in Haarlem werkte ( 1977-2000) ook zeker het geval.

Jan Weissenbruch, De Grote Markt en oude Bavo, 1860, olieverf op doek, 80.5 x 109 cm,  Collectie Jan Janssens. Loon op Zand

Je zult zo'n schilderij in je bezit hebben. Waar u even op moet letten, buiten wat u zelf allemaal ziet. De prachtige wolkenluchten, De zon op diverse delen van de Bavo,  De slagschaduwen van de figuren en het hondje. Coster, de vermeende uitvinder van de boekdrukkunst kunt u nog altijd op de markt vinden. Of alle panden er nog staan zoals op dit schilderij, kan ik niet beoordelen, maar Haarlemmers mogen reageren via deze blog.

Geniet van alle mooie dingen van het leven en laat u niet ontmoedigen door al het geweld, dat sommige groeperingen menen te moeten uitoefenen om de westerse maatschappij uit balans te brengen. Dappere strijders zeggen dan, dat het gewoon niet gaat lukken.

Kunstboeken, adviezen, taxaties, lezingen, rondleidingen etc. reageren via deze blog

drs jjj artes admirans

e

Nederlands Kunstboek door Din Pieters

Wat is het nu Nederlands Kunstboek of Nederlandse Kunstboek??

Column nr 460 dd. 15 juni 2017

Wie het weet mag het zeggen, maar die "e" er achter kan je alleen gebruiken als je "het" ervoor zet. Zou Paulien Cornelisse dit weten?  Zij is toch immers de kenner van het diepe denken en weten, maar zij zal deze column niet lezen en zal derhalve van haar geen antwoord krijgen. Maar het gaat om het boek. Boeken die iets durven pretenderen, die de Nederlandse kunst in al zijn verscheidenheid willen pakken en vatten, dat is wel een hele grote uitdaging. Din Pieters was hoofdredacteur van het Museumtijdschrift en dan heb je natuurlijk heel wat langs zien gaan. Maar hoe compleet zijn de twee delen Scheen ??  Je vindt er vreselijk veel, maar natuurlijk niet alles. Vooropgesteld is dit boek een goede poging de Nederlandse kunst in al zijn facetten te tonen en dat zegt de auteur dat zij specifiek gekozen heeft voor minder bekende kunstenaars om de lezer te verrassen, Dat is een nobel streven. Het boek valt verder op door zijn bijzondere artistieke grafische vormgeving, beslist niet praktisch omdat de namen van de werken alsook de pagina-nummers verticaal geheel aan de buitenkant van de bladzijde staan en je verplicht bent het boek 90 graden te draaien. Inventief en het heeft wel wat, maar soms is het gewoon vervelend als je iedere keer dat boek weer een draai moet geven. Inzake die onbekenden, ben ik op zoek gegaan en ik beperk me er tot tien, terwijl er best wel meer zijn en dat is natuurlijk te prijzen bij deze auteur die hiermede de kenners van de lezers wil verbreden.

Ik geef de tien werken chronologisch

pag. 11 Portret van Lysbeth van Duvenvoorde, anoniem, Rijksmuseum Amsterdam

pag. 22 Jan Gossaert van Mabuse  Studie naar de Doornuittrekker

pag... 25 Jan van Steffeswert  Knielende Maria Magdalena  Bonnefantenmuseum Maastricht

pag.. 39 Zelfportret Johan Gregor van der Schardt , Rijksmuseum Amsterdam

pag..103 David Bailly Zelfportret met allegorisch stilleven, Museum de Lakenhal Leiden

pag..131  Daniel Vermeer, Gezicht op  Delft  Museum Prinsenhof

pag.. 167 Herman van der Mijn, Vrouw met hond  Rijksmuseum Amsterdam

pag... 247 Jacoba van Heemskerk Bild nr 107 Gemeentemuseum Den Haag

pag..310  Emo Verkerk Portretstudie van James Joyce Stedelijk Amsterdam

pag.. 339. Wendelien van Oldenborgh Maurits  Script  Van Abbe Museum Eindhoven

Of ik alle andere afbeeldingen kende, nee niet allemaal, maar wel heel veel, maar deze sprongen er bij mij uit en ik laat ik er een aantal zien hieronder

pagina 131

pagina 167

pagina 247

pagina 39, beeld van witbakkende terra cotta,  rond 1573

Laat U niet weerhouden door die dwarse teksten aan de buitenkant van de pagina's, maar U zult van de aanschaf van het boek geen spijt krijgen, omdat het een breed spectrum van de Nederlandse Kunst behandelt. Altijd een grote voorkeur voor boeken die veel tijdvakken, stromingen, schilderijen behandelen. Deze boeken zijn boeiender dan een biografie van een schilder, beeldhouwer, maar ook die studies kunnen je veel leren. Geen enkel zakelijk belang bij dit boek. Ben slechts consument en kunstkenner en altijd op jacht naar meer kennis en inzichten. Maar dat bent u ook, anders las u deze columns niet.

Kunstboeken, lezingen, rondleidingen, adviezen, taxaties, etc. contact via deze column

drs jjj artes admirans

Schoorlse kunsten, SCHOK, 2 jaar voor niks

Kunstmanifestatie van kunstenaars aan de voet van de duinen in Schoorl 8,9,10.11 juni

Column nr 459 dd 10 juni 2017

Het evenement is bijzonder. Het vindt plaats om de twee jaar en is te zien op 27 locaties in dat fraaie dorp. Een oude melkfabriek of een niet meer in gebruik zijnde school met gymzaal worden omgetoverd tot kunstzinnige uitingen. De gymzaal aan de Bovenweg heeft een functie van theater gekregen  onder de naam Theater van de Kim en daar vond woensdagavond de opening plaats met een theaterstuk van het gezelschap TinaNiNaNi en zij vertolkten modern theater onder de naam "Pilatus versus Albert Stern". Een gegeven uit de tweede wereldoorlog 1943 met een reflectie op het heden en daar wereld op zeer professionele wijze gedanst en geacteerd. Boeiend om het mee te maken. De openingsspeech van  Rob Bloemkolk kwam uit zijn grote teen, vol passie. "21 jaar v oor niks" Hij stelde dat 21 jaar kunst voor niks niet niks is. Hij benadrukte de onafhankelijkheid van al deze activiteiten en liet met cijfers zien, dat professionele kunstenaars over het geheel genomen maar met een karig inkomen moeten zien rond te komen en dat geldt evenzeer voor muzikanten etc. Bij de bank kregen we geen cultureel krediet tegen culturele rente, zo betoogde Bloemkolk. We zijn eigen baas, Wij geven ons talent, onze werklust, onze kunst voor niets weg. Waarom, omdat wij uit niets iets kunnen maken.

Dat geldt ook zeker voor de installatie die Ferry Jong maakte op het schoolplein. Van afvalhout maakte hij een toegang en de fietsenstalling is een expositie ruimte van 25 meter lang, waarin Mirjam Oosterbaan en Gerben Hermanus exposeren.  Daar waar in Bergen de kunst structureel met museum, kunstmanifestaties, veiling, expo's en kunstuitleen wordt georganiseerd wordt er in Schoorl met de losse hand gewerkt. Maar schijn bedriegt, want wat er in Schoorl wordt neergezet om de twee jaar onder de naam Schok is van bijzonder grote klasse. Tijdens mijn studie ontstonden er vaak discussies of je kunst voor de eeuwigheid maakt. Soms wel, maar in  Schoorl is het vluchtig en verdwijnt weer zoals het kwam, zoals dat ook gaat met performances. De manifestatie duurt een paar uur of korter en kan je niet voor langere tijd zien. Zo ook in Schoorl, vluchtig en dan weer wachten op de volgende editie. Grote stimulator is de performer Jaap Bongers. Een alleskunner en een man die kan organiseren. Na de passievolle speech van de heer Bloemkolk volgde er nog een optreden van drie muzikanten die zich presenteerden als "Stofjas". Normaal zijn ze met zijn drieën, maar een van de heren moest werken en zijn outfit een wijd hemd met bloemetjesmotief hadden ze als hommage aan een knaapje hangen. Zij zongen vertaalde Engelse teksten in het Westfries en dat deden ze met veel overgave. Als je dan ook later nog teksten uit je hoofd kunt zingen, wordt dat best een goed optreden, maar ja, Schoorl was ook maar een try -out.!!!!

Schoorlse Kunsten, U moet het gaan zien. Kan vandaag en morgen nog.

U mag dat natuurlijk niet missen en u hebt nog twee dagen om gratis kunst te beleven.  U moet dat niet aan uw neus voorbij laten gaan. Geniet ervan met volle teugen en ervaar dat het leven waard is om te leven. Kunstboeken lezingen, adviezen, rondleidingen etc. neem contact op met deze blog en als U kunstboeken, literatuur, kookboeken ( tegenwoordig vreselijk in ) zoekt, dan kunt u voordat u doorrijdt naar Schoorl, eerst even op het Canadaplein van Alkmaar snuffelen op een flinke boekenmarkt, waar veel standhouders staan en u zult ongetwijfeld onze stand vinden na deze beschrijving. Dus een leuk uitje kan u te wachten staan vol avontuur.

Drs jjj, artes admirans